Sopot widziany z popularnego dawniej miejsca widokowego, zwanego Wzgórzem Królewskim (Königshöhe), u zbiegu ulic Armii Krajowej (Königstrasse) i 23 Marca (Taubenwasser Weg). Dzisiaj funkcjonuje tu Dom Dziecka nr 1. Nazwa wzniesienia, nadana przed 1829 r., utrwaliła się po roku 1842, kiedy kolejny raz wizytował to miejsce król pruski Fryderyk Wilhelm IV. Przedtem Wzgórze Królewskie nosiło miano Wzgórza Stiwego (Stiwesberg) – od nazwiska XVII-wiecznego właściciela. Ok. 1900 r.

Przekazywanie magazynu żywności Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte żołnierzom niemieckim po kapitulacji. Pośrodku dwóch polskich żółnierzy w wojskowych płaszczach i czapkach rogatywkach na głowach: strzelec Julian Wysocki i plutonowy Jan Naskręt (pierwszy z lewej ma na ramieniu biała opaskę prawdopodobnie z symbolem czerwonego krzyża). Po lewej stoi żołnierz niemiecki (prawdopdobnie z jednostek Heimwehry) z karabinem opartym pod pachą i skierowanym ku ziemi. Po prawej mężczyzna w cywilnym garniturze rozmawia z odwróconym tyłem żołnierzem niemieckim (na ramieniu biała opaska), a obok z prawej stoi bokiem kolejny żołnierz niemiecki z karabinem w ręku i lewa ręką opartą na biodrze. Wszyscy Niemcy mają na głowach charakterystyczne niemieckie hełmy. Z tyłu uszkodzona ściana starego poniemieckiego fortu z dużą wyrwą i śladami po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-37-3

Fragment Parku Oruńskiego, który przez kilkaset lat stanowił wraz z dworem własność gdańskich rodów patrycjuszowskich. W 1813 r. zdewastowany. Kolejny właściciel (od 1814 r.) F. A. Th. Hoene odbudował dwór, przywrócił dawną świetność parkowi. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu. Miasto udostępniło park mieszkańcom. Pocztówka w obiegu od 16 VIII 1945 r.

Fragment Parku Oruńskiego, który wraz z dworem stanowił własność gdańskich rodzin patrycjuszowskich. W 1813 r. zdewastowany. Kolejny właściciel (od 1814 r.), F. A. Th. Hoene odbudował dwór, zaś park przywrócił do dawnej świetności. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu. Park został udostępniony mieszkańcom.

Fragment Parku Oruńskiego z widocznym na zdjęciu stawem. Założenie parkowe z dworem należało przez kilkaset lat do gdańskich rodzin patrycjuszowskich. Zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel, F. A. Th. Hoene po 1814 r. odbudował dwór, przywrócił świetność założenia parkowego. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu.

Fragment Parku Oruńskiego. Założenie ogrodowe wraz z dworem było począwszy od XVI w. własnością gdańskich rodów patrycjuszowskich np. rodziny Czirenberg. W międzyczasie kolejni właściciele urządzili tu punkty widokowe, stawy, ścieżki. W 2 poł. XVIII w. urządzono tu ogród botaniczny z roślinnością tropikalną i śródziemnomorską. Park i dwór zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel Friedrich A. Th. Hoene odbudował dwór, przywrócił świetność parku. Ostatnia właścicielka - Emily Hoene przekazała w 1917 r. posiadłość miastu. Stąd przedwojenna nazwa parku: Hoene - Park.