Gdańsk, ul. Piwna na Głównym Mieście. Widok na średniowieczny ceglany kościół Wniebowzięcia NMP z potężną wieżą górującą nad kamieniczkami.

Fotografia powstała ok. 1905 r. w krótkim okresie istnienia jednocześnie starego i nowego kościoła ewangelickiego w Nowym Porcie. Po lewej drzewa lokalnego Małego Błędnika (Irrgarten). Obieg 1910 r.

Kościół wzniesiono w latach 1422-1433 stanowiący rdzeń obecnego prezbiterium. W 1484 podjęto rozbudowę świątyni. Do 1495 roku przebudowano prezbiterium, następnie powstał trójnawowy, halowy korpus nawowy

Widok z Długiego Targu na budynek Ratusza Głównego Miasta, Dwór Artusa i fontannę Neptuna. Nad dachami kamienic widoczna masywna sylwetka Kościoła Mariackiego.

Na pocztówce widoczny jest plac Dominikański powstały po wyburzeniu zniszczonego w 1813 r. klasztoru dominikanów. Był on wykorzystywany przez pruskie wojsko jako plac musztry. Z końcem XIX w. wybudowano na nim Halę Targową, oddaną do użytku w 1896 r. Zdjęcie to zostało wykonane jeszcze przed zabudowaniem placu. Widzimy na nim - otaczający plac od południa - gotycki, ceglany kościół św. Mikołaja wzniesiony w pierwszej poł. XIV w., a obok niego dwie baszty – relikty średniowiecznych murów otaczających Główne Miasto od północy. Okrągła baszta nosiła miano Dominikańskiej; w XIX w. żartobliwie nazywano ją „Donicą” od porastającej ją roślinności. Znajdowała się w pobliżu okien kuchni klasztornej (klasztor został zniszczony w 1813 r. i nie już odbudowano go), stąd inna nazwa tej baszty: „Kiek in de Kok). Druga baszta – nakryta stożkowym dachem – otrzymała po II wojnie nazwę „Jacek” pochodzącą od patrona dominikanów, św. Jacka Odrowąża. Dominikanie posługiwali w kościele św. Mikołaja od średniowiecza do 1833 r. ; ponownie przejęli świątynię po II wojnie. Pocztówka znajduje się w obiegu od 1898 r.

Cegiełka na odbudowę morskiego kościoła misyjnego w Nowym Porcie im. Serca Marii