Budynek schroniska młodzieżowego na Biskupiej Górce został wzniesiony w latach 1938 – 40 wg projektu Hansa Riecherta, z inicjatywy Alberta Forstera. Kamień węgielny wmurowano 26 VII 1938 r. Schronisko oddano do użytku na początku 1940 r. Mogło zapewnić jednorazowo nocleg 500 osobom. Budowla nawiązywała do architektury gotyckich zamków krzyżackich. Zwieńczona była wieżą zegarową (mierzącą 25 m) z carillonem (składającym się z 22 dzwonów). Zegar wraz z carillonem został uruchomiony w lecie 1940 r. W szerokim oknie poniżej zegara zainstalowano mechanizm, który codziennie w południe uruchamiał walkę okrętów: karaweli „Peter von Danzig” (dowodzonej przez Paula Benekego) z z florencką galerą wiozącą słynny obraz H. Memlinga „Sąd Ostateczny”. Walka okrętów odbywała się przy dźwiękach carillonu. Północno – wschodni narożnik budynku ozdobiono rzeźbą Neptuna wykonaną przez Wilhelma Hasmanna. W marcu 1945 r. po zajęciu tego terenu przez Armię Czerwoną, działaniami jej wojsk dowodził gen. Paweł Batow (dowódca II armii Frontu Białoruskiego). W pierwszych latach powojennych znajdował się w tym budynku akademik dla studentów Politechniki Gdańskiej, następnie przejęła go Milicja Obywatelska. Aktualnie gospodarzem jest policja. 16 ocalałych dzwonów carillonu przeniesiono na wieżę odbudowanego Ratusza Głównego Miasta.

Następca tronu, książę Wilhelm na szpicy 1. Leibhusaren-Regiment. W latach 1911-1913 pełnił funkcję jego dowódcy.

Kasyno oficerskie w kompleksie koszarowym w Strzyży Górnej. Na pocztówce widzimy część przeznaczoną dla oficerów 2. Przybocznego Pułku Huzarów dobudowaną po przeniesieniu tej jednostki z Poznania do Wrzeszcza.

Orkiestra 2. Przybocznego Pułku Huzarów Królowej Wiktorii Pruskiej.

Na jednej z pocztówek ukazujących dawne jednostki wojskowe armii cesarskiej pokazano kawalerzystów z 1. Przybocznego Pułku Huzarów z Wrzeszcza.

Parada w Gdańsku z okazji utworzenia w 1901 roku Leibhusaren-Brigade. Uroczystości uświetnił swoją obecnością cesarz Wilhelm II.