W roku 1760 ukończono budowę pałacu przy Długich Ogrodach, na zlecenie Jerzego Augusta Mniszcha, zaufanego króla Augusta III. W 1796 r. stał się własnością króla Prus i ten przeznaczył budynek na siedzibę lokalnego gubernatora, a następnie dowódcy gdańskiego garnizonu i taką funkcję pełnił do roku 1905 kiedy został rozebrany ze względu na zły stan techniczny oraz wybudowania Komendantury generalnej u zbiegu ulic Silberhütte (Hucisko) i Elisabethwall (dziś Wały Jagiellońskie).

Pocztówka przedstawiająca widok od strony wschodniej na Bramę Żuławską (Langgartener Tor) mieszczącą się przy ul. Długie Ogrody. Z prawej strony widoczny fragment zabudowy ulicy Długie Ogrody.

Widok na zrujnowane pierzeje ulicy Długie Ogrody, pośrodku ulicy sterta kaloryferów i instalacji ze zniszczonych budynków. Widoczne też stosy cegieł odzyskanych z ruin. Z lewej strony widoczna południowa nawa kościoła św. Barbary. W roku 1966 podjęto decyzję o całkowitej rozbiórce nawy południowej. W oddali widoczna Brama Długich Ogrodów (obecnie Brama Żuławska)

Kościół św. Barbary przy ulicy Długie Ogrody. Widoczne skrzyżowanie z ulicą św. Barbary. Obieg 1924 rok.

Na zdjęciu widoczny jest kościół św. Barbary przy ul. Długie Ogrody. Jego początki sięgają XIV w. Początkowo filialny wobec kościoła Wniebowzięcia NMP na Głównym Mieście; w XV w. ustanowiono go kościołem parafialnym. W XVII w. dobudowano do korpusu nawę południową, nieodbudowaną po II wojnie światowej.

Pocztówka przedstawiająca Bramę Żuławską (Langgartener Tor) mieszczącą się przy ul. Długie Ogrody.