Plac został nadany miastu przywilejem w 1342/43 roku. Zwano go „anger umme sente Gertruden kirchhof“ (‚ugór przy cmentarzu św. Gertrudy’). Od 15 wieku służył handlowi węglem drzewnym. W głębi Wieża Więzienna, po lewej dom towarowy Freymanna. Po prawej pierzeja Targu Węglowego.

Złota Brama (oficjalna nazwa od 1967 r.), zwana do 1945 r. Bramą Długouliczną (Langgaser Tor) zamyka od zachodu wylot ul. Długiej. Na zdjęciu widoczna jest wschodnia fasada bramy. Bramę wzniesiono w latach 1612 - 14 wg. proj. Abrahama van den Blocke' a (budował ją Hans Strakowski). Nosi ona cechy manieryzmu niderlandzkiego; kształtem przypomina trójprzęsłowy rzymski łuk triumfalny. Wcześniej na jej miejscu znajdowała się czternastowieczna brama gotycka

Sień Domu Uphagena, początek XX wieku. W kamienicy w 1911 r. stworzono Muzeum Wnętrz Mieszczańskich.

Schody w sieni są połączeniem spiralnych schodów ze schodami w stylu francuskim (pałacowym).

Pocztówka przedstawia widok na ulicą Długą. W tle majaczy wieża Ratusza Głównego Miasta. Pocztówka z minialbumu "Zehn Der schonsten ansichten von DANZIG". Auch als postkarten verwendbar.

Karta przedstawia jadalnię. Piec to Stolzenberg, wyprodukowany przez firmę panny Klinsmann w Gdańsku.