Wielki Młyn (Grosse Mühle) zbudowany w roku 1350 przez Zakon Najświętszej Marii Panny dla którego m.in. poprowadzono kanał wód Raduni z okolic Pruszcza Gdańskiego. Budowlę usadowiono na wyspie zwanej Tarczą w rozwidleniu Kanału Radu. Fotografia pochodzi z albumu "Danzig und Umgebung in Bildern".

Wielki Młyn i Dom Młynarza stoją na wyspie zwaną Tarczą. Nazwa pochodzi od pisarza - "tarczowego" kontrolującego i spisującego w księdze tarczowej ciężar i jakość zboża przyjmowanego do zmielenia.

Zabudowania kościelne przy ulicy Podmłyńskiej. Nie zostały zburzone i do dziś cieszą oko.

Wielki Młyn zbudowany został przez Krzyżaków na Starym Mieście, jako młyn zbożowy na wysepce zwanej tarczą (utworzonej przez ramiona Kanału Raduni). Po raz pierwszy wzmiankowany w 1364 r. W 1880 r. zainstalowano w nim napęd parowy, który zastąpił koła młyńskie. Młyn był czynny do 1945 r. Odbudowany po zniszczeniach pełnił funkcje magazynowe oraz wystawowe. Następnie otwarto w nim dom handlowy. Obecnie trwa adaptacja do funkcji muzealnych.

Karta z publikacji "Gdańsk w starych rycinach" zawierającej 23 ryciny Johanna Carla Schultza.

Widok na Dom Cechu Młynarzy. Zza domu wyziera fragment szczytu Wielkiego Młyna oraz wieża Kościoła św. Katarzyny.