Pocztówka przedstawia najistotniejsze budowle Gdańska: Żuraw i Długie Pobrzeże, Dworzec Główny, Ratusz Głównego Miasta wraz z ulicą Długą, wieżę Kościoła Mariackiego, Zbrojownię oraz ogólny widok na Kościół Mariacki i Ratusz.

Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Panorama z Biskupiej Górki (Bischofsberg). Widok na miasto przed niwelacją wałów.

Kościół spalono w 1577 r i odbudowano w latach 1591-1592 za czasów opata Dawida Konarskiego (1589-1616), w dniu 16 stycznia 1604 roku odbyło się poświęcenie kościoła przez Franciszka Łąskiego.

Kościół św. Jakuba stał u podnóża wału na północnym krańcu Starego Miasta, przy bastionie i bramie św. Jakuba. W XIX w. mieściła się tu Biblioteka Miejska.

Obraz Bertha Hellingratha przedstawiający kościół św. Katarzyny i Dom Młynarza na Starym Mieście.