Koszary w Nowym Porcie, przy Olivaer Straße 35C (ul. Oliwska), wybudowane w latach 1880–1882 dla 2 batalionów (artylerii pieszej oraz piechoty). Po roku 1922 przekazane w użytkowanie rządowi polskiemu na mieszkania polskich pracowników poczty, kolei i pracujących na Westerplatte. Obieg 1915 r.

Kartka z pozdrowieniami z Westerplatte. Kąpiele były krótkie, a stroje kąpielowe odsłaniały zdecydowanie mniej niż dziś. Wskazane było zakładanie okryć na głowę i butów. Obieg 1899 r.

Rozkwit w XIX w. zainteresowania wypoczynkiem na plaży i leczniczymi właściwościami zabiegów kąpielowych przyczynił się do tego, że kąpielisko i uzdrowisko na Westerplatte było jednym z najpopularniejszych w ówczesnych Niemczech. Obieg 1909 r.

Na pocztówce widzimy przybijający do jelitkowskiego mola stateczek pasażerski (linia Gdańsk-Sopot). Na plaży liczni letnicy korzystający z kąpieli słonecznych i morskich.

Początki istnienia fortu u ujścia  Wisły do Bałtyku sięgają średniowiecza. W 2 ej poł. XVI w. powstał fort carré budowany pod nadzorem Hansa von Lindau, następnie Antonego van Obberghena. Obiekt pełnił funkcje militarne. Jego załoga kontrolowała statki wpływające do gdańskiego portu, a wieża do 1758 r. spełniała rolę latarni morskiej. W XIX r. znajdowało się tu również więzienie. Obecnie pełni funkcje muzealne.

Widok z mola wschodniego Westerplatte na Nowy port. W głębi latarnia morska z 1894 r.