Motorówka Gryf służyła w okresie I wojny w niemieckiej flocie jako ścigacz okrętów podwodnych. Po wojnie po licznych przebudowach, pod banderą turecką, przemycano nią alkohol z Wolnego Miasta Gdańska do Szwecji (1924-1928). Dzięki swoim potężnym silnikom przez długi czas była nieuchwytna. W 1928, po awarii napędu, łódź zajęli Litwini. Odkupił ją gdyński przedsiębiorca Robert Wilke i po adaptacji wykonanej w gdańskiej stoczni wykorzystywał do rejsów turystycznych po porcie gdyńskim i Zatoce Gdańskiej.

Kościół św. Katarzyny na Starym Mieście. Pocztówka świąteczna z życzeniami z okazji Bożego Narodzenia. W obiegu od grudnia 1933 r.

W 1895 r. Pruskie Koleje Państwowe (Preußische Staatseisenbahnen) powołały Królewską Dyrekcję Kolei w Gdańsku (Königliche Eisenbahndirektion Danzig – KED Danzig), która funkcjonowała do 1919. Obieg 1920 r.

Plac został nadany miastu przywilejem w 1342/43 roku. Zwano go „anger umme sente Gertruden kirchhof“ (‚ugór przy cmentarzu św. Gertrudy’). Od 15 wieku służył handlowi węglem drzewnym. W głębi Wieża Więzienna, po lewej dom towarowy Freymanna. Po prawej pierzeja Targu Węglowego.

Niemiecka lekka haubica polowa le. FH 18 kal. 105 mm z jednostek gdańskiej Policji Krajowej rozstawiona na stanowisku prowadzi ostrzał budynku Poczty Polskiej w Gdańsku przy Placu Heweliusza (Heveliusplatz) - widok z boku nieco od tyłu. Przy armacie obsługujący ją 4 żołnierze w charakterystycznych niemieckich hełmach na głowach, w pełnym ekwipunku bojowym (puszki na maski przeciwgazowe, chlebaki, menażki). Piąty żołnierz stoi z boku za rogiem ceglanego budynku, zasłaniając sobie uszy dłońmi. Wokół niskie metalowe ogrodzenie z furtką przez którą strzela armata. Dalej ulica i budynek po jej drugiej stronie. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-10-5

Karta z publikacji „Alt-Danzig (Charakteristiche Giebelbauten und Portale in Danzig aus der Zeit vom 14. bis 18. Jahrhundert)”.