Pokój do rozmów biznesowych w lokalu (winiarnia, piwiarnia) W. Bodenburg. Lokal znajdował się przy ulicy Długiej 41/42 naprzeciwko Ratusza Głównego Miasta. Ówczesnym właścicielem była Luis Ernst. W późniejszym czasie właścicielem był Paul Otto Krause. Lokal był reklamowany jako najwytworniejsza winiarnia i piwiarnia.

Początki kościoła i szpitala Bożego Ciała sięgają 2 poł. XIV w., kiedy poza murami Starego Miasta powstał przy Hagenbergische Gasse (ob. 3 Maja) szpital dla trędowatych. Z czasem przekształcony został w przytułek dla starych, samotnych i niedołężnych. W kolejnych wiekach wznoszono nowe budynki szpitala, rozbudowano kościół. Szpital do 1945 r. pełnił rolę przytułku.

Panorama Oliwy widoczna z punktu widokowego na Wzgórzu Pachołek (pierwszy pawilon widokowy zbudowano tam w pierwszej połowie XIX w. , zaś w 1882 r. cesarz Wilhem I ufundował tamże murowaną wieżę widokową). Widoczny staw młyński przy Młynie IX oraz strzelista wieża ewangelickiego kościoła Pojednania (ob. katolicki kościół Królowej Korony Polskiej. )

Brama została zbudowana była w 2 - ej poł. XVI w. zastąpiła gotycka Bramę Kogi. Najpierw budowę nadzorował Regnier z Amsterdamu, następnie Hans Kramer. Nadano jej cechy niderlandzkiego manieryzmu. Miała pełnić funkcję rezydencji królewskiej w Gdańsku, czego zaniechano. Odbyła się tutaj jedynie uczta ku czci królowej polskiej Marii Ludwiki Gonzagi, która przybyła drogą wodną z Francji do Gdańska. Most Zielony został zbudowany w 2 - ej poł. XVI w. wg. proj. Dirca Danielsa w miejscu Mostu Kogi. W 1883 r. drewniany most zastąpiono stalowym, opartym na betonowych podporach, w 1928 r. zmodernizowany.

Sala wykładowa wydziału fizyki na Politechnice Gdańskiej. Zdjęcie pochodzi z kartki pocztowej wydanej w formie albumu: "Technische Hohschule, Danzig". Kartka zrobiona jest z twardej tektury, z wykrojonym w centralnej części okienkiem. Po otwarciu okienka wyjmuje się mały album (wym.: szer. 8 cm, wys. 6 cm) złożony w harmonijkę.

Pocztówka reklamowa Hotelu Continental. Widoczny budynek i sale restauracyjne. Hotel skończono budować w roku 1899. Pierwotnie hotel posiadał 35 pokoi, a po przebudowie 90. W 1924 roku urządzono poddasze, ilość pokoi wzrosła do 100. Od 1930 dyrektorem i współwłaścicielem był Piotr Bresiński, były powstaniec wielkopolski.