Dolina Schwabego stanowi obszar do ujścia do Potoku Oliwskiego wód Potoku Czystej Wody. Stanowi część Doliny Radości. Znajduje się na jej terenie dwór rokokowy z XVIII w. , w którym obecnie mieści się Restauracja Oliwski Dwór. Pocztówka w obiegu od 14 VI 1904 r.

Widok na front budynku Dworu Artusa. Przed nim fontanna Neptuna i dwoje spacerowiczów. Opis na kartce: Gdańsk - Dwór Artusa (Giełda) Kartka pochodzi z albumu złożonego przez R. Czarlińskiego. Album zawiera 11 kartek pocztowych wydanych przez wydawnictwo Stengel &Co., G.m.b.H, Dresden. Okładka albumu tekturowa, kolor bordo. Na okładce znajduje się napis Gdańsk, dane wydawcy i ozdobne, secesyjne motywy roślinne.

Widok z Góry Jana (Wzgórza Zinglera) w kierunku wschodnim. Widoczne jeszcze niezabudowane działki przy dzisiejszej ulicy Juliusz Kossaka (Luisenthal) i wieżę kościoła pw. św. Apostołów Piotra i Pawła.

Dolina Schwabego obecnie traktowana jest jako część Doliny Radości. Zajmuje obszar do ujścia do Potoku Oliwskiego wód Potoku Czystej Wody. Znajduje się w niej dwór rokokowy z XVIII w. , w którym do 1945 r. funkcjonowała restauracja (właściciel Hugo Mrozek). Obecnie znajduje się w nim też restauracja pod nazwą Dwór Oliwski. Pocztówka w obiegu od 20 V 1929 r.

Na zdjęciu widoczny jest ceglany, gotycki kościół św. Jana zbudowany w północnej pierzei ul. Świętojańskiej (u zbiegu z ul. Minogi). Początek budowy datuje się na 1370 r. (w miejscu wcześniej wybudowanej kaplicy). Najpierw był filialnym wobec kościoła św. Katarzyny na Starym Mieście; od 1454 r. parafialny dla płn. części Głównego Miasta. Na zdjęciu ukazane są także szczyty kamienic wznoszących się w sąsiedztwie kościoła, od strony wschodniej (otaczających ob. Zaułek Zachariasza Zappio).

Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.