Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza) - kaskada na Potoku Oliwskim. Jest to pozostałość (podobnie, jak pagórki, kręte ścieżki, altana, groty szeptów i in. ) po działalności ogrodnika Saltzmanna, który na przełomie XVIII i XIX w. ówczesnemu założeniu parkowemu nadał cechy chińskiego ogrodu.

Po południowej stronie Doliny Radości, na zboczu wzgórza podczas jego zalesiania pomiędzy drzewami iglastymi zasadzono brzozy tworzące napis - nazwisko leśnika: "Danz" oraz datę: 1896.

Dom Bramny, Stary Rynek Oliwski 15 - dawna brama klasztorna, dawna siedziba sołtysa. Zburzony w 1577 r. , wkrótce odbudowany. Zwany Domem Zarazy, gdyż w 1709 r. podczas epidemii zmarło w nim 9 cystersów. Na I piętrze znajdowała się kaplica /św. Bernarda. W XIX w. siedziba administracji oraz areszt. W XX w. rzeznaczony na cele mieszkalne. Po wojnie siedziba administracji, ob. pomieszczenia mieszkalne oraz siedziba Stowarzyszenia "Stara Oliwa".

Pocztówka dwuobrazkowa przedstawiająca fragmenty Parku Oliwskiego (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza), zwanego niegdyś Parkiem Królewskim lub Klasztornym. Na pierwszym zdjęciu aleja ujęta w szpaler równo strzyżonych drzew, z której niegdyś widać było Zatokę Gdańską (tzw. Książęcy Widok). Na drugim zdjęciu jedna z dwóch grot szeptów, które były usytuowane na przeciwko siebie - po obu stronach alejki.

Pocztówka przedstawia bramę w ceglanym murze otaczającym Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza). Z jednej strony brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. Na zdjęciu widać spacerujące postacie, które wychodzą z parku. Pocztówka w obiegu od 11 VIII 1909 r.

Widok na bramę w Parku Oliwskim. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków.