Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza). Widok na ceglaną bramę (w murze otaczającym park), prowadzącą do katedry. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków. Po II wojnie światowej służył on za składnicę konserwatorską, zaś od 1988 r. stanowi siedzibę Muzeum Etnograficznego (oddział Muzeum Narodowego).

Na pocztówce widzimy tzw. Młyn Schwabego w Dolinie Schwabego stanowiącej część Doliny Radości.

Ulica Köllnerstrasse obejmowała ulice dzisiejsze: Spacerową, Stary Rynek Oliwski oraz Opata Rybińskiego. Na pocztówce od lewej widać dawną aptekę Adlera - dziś Opata Rybińskiego nr 12. Następnie już nieistniejące domy nr 13-15. Słup z ramieniem nad ulicą stoi w miejscu bramy do Parku Oliwskiego.

Pensjonat założony ok. 1925 r. w Dolinie Radości. Jego właścicielem był Otto Kamin. Obok pensjonatu w 1928 r. założył zwierzyniec. Po II wojnie światowej dawny pensjonat służył za siedzibę nadleśnictwa, ob. mieszczą się w nim mieszkania prywatne.

Sala Kapitulna w klasztorze oliwskim (obecnie zakrystia) z 1350 r. Wspiera się na dwóch granitowych kolumnach.

Wiatrak holenderski z połowy XIX w., prawdopodobnie z roku 1853. W latach 90. przystosowano go do funkcji mieszkalnych. Spłonął 21 grudnia 2001 r. Ruiny są nadal wpisane do rejestru zabytków i są chętnie odwiedzane. Część centralna to budynek maszyn młyńskich i urządzeń pomocniczych, na nim wieża wiatraka, dwa przejazdy w jednej osi. Po lewej budynek zaplecza i magazyny. Po prawej gospoda i świetlica wiejska.