Wnętrze największej gdańskiej świątyni, vczyli kościoła Wniebowzięcia NMP, której początki sięgają czasów krzyżackich i jednocześnie lokacji Głównego Miasta Gdańska. Pełnił on rolę fary tej części miasta. Był on sukcesywnie rozbudowywany, aż osiągnął ostateczny kształt w początkach XVI w. W 2 poł XVI w. został przejęty przez luteran. Przez kilkaset lat pełnił rolę najważniejszej świątyni luterańskiej w Gdańsku. Bogate wyposażenie uległo w dużej mierze zniszczeniu lub rozproszeniu w czasie II wojny światowej. Dotyczy to również ambony, która widoczna jest na zdjęciu. Jej miejsce po II wojnie zajęła ambona z kościoła św. Jana.

Widok na kościół św. Jakuba w perspektywie ulicy Łagiewniki. Po lewej stronie mur okalający kościół św. Bartłomieja.

Kartka pocztowa "Pozdrowienia ze Skarszew" przedstawiająca widok z rynku na kościół (obecnie Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego). Wokół ryneczku znajdują się niskie kamieniczki.

Kościół św. Elżbiety w latach 1622-1820 był świątynią gdańskich kalwinistów. Jej początki sięgają roku 1393. Świątynia jest budowlą gotycką z cegły, jednonawową, posiada jedną wieżę na osi, gwiaździste prezbiterium i jedną boczną kaplicę.

Czternastowieczny, gotycki kościół pw. św. Mateusza. Widok od strony Wierzycy.

Wielki Młyn wybudowany na Starym Mieście nad kanałem Raduni w XIV w. W pobliżu widoczny kościół św. Katarzyny, którego początki sięgają XIII w. , czyli rządów książąt pomorskich w Gdańsku.John & Rosenberg