Karta z publikacji „Alt-Danzig (Charakteristiche Giebelbauten und Portale in Danzig aus der Zeit vom 14. bis 18. Jahrhundert)”

Ratusz został odbudowany w latach 1946–1950. 7 XI 1950 na hełmie wieży ustawiono figurę króla Zygmunta II Augusta.

Obraz Carla Rochlinga przedstawia wyprowadzenie wojsk francuskich z Gdańska 2 stycznia 1814 r. Kolumna jeńców, prowadzona przez dowódców pruskich, przechodzi ul. Długą w stronę Bramy Długoulicznej. W Wielkiej Sali Wety został zawieszony w 1893 r. Prawdopodobnie przepadł w czasie wojny. Brak danych o ewakuacji.

Południowa pierzeja Długiego Targu. Najwyższa kamienica to Norddeutsche Creditanstalt Bank (po 1908 r.). Po 1920 Deutsche Bank. Na parterze była sala obsługi, w piwnicy skarbiec, a na piętrach pokoje wynajmowane firmom i instytucjom.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Pocztówka przedstawiająca widok na ulicę Długą, budynek (róg) Ratusza Głównego Miasta i Fontannę Neptuna.