Widok na Długi Targ i Ratusz Głównego Miasta.

Fontanna Neptuna powstała z inicjatywy Rady Miejskiej i burmistrza B. Schachmanna odlana z brązu w miejskiej ludwisarni na początku XVII w. Znajduje się w najbardziej reprezentacyjnej części Głównego Miasta, w pobliżu Dworu Artusa i Ratusza Głównego Miasta.

Widok na Ratusz Głównego Miasta, Długi Targ, Neptuna i kamienice. Na zdjęciu widoczny ruch kołowy i tramwajowy oraz przechadzający się gdańszczanie. Fotografia pochodzi z albumu pt.: "Gdańsk dawniej a dziś" ang.: "Former and today" autorstwa M. Dobrzykowskiego. W kartonowej kopercie w kolorze szałwiowej zieleni jest 14 zdjęć przedwojennego i powojennego, zruinowanego Gdańska. Napisy na okładce albumu są wytłoczone i pozłocone.

Widok z Długiego Targu na budynek Ratusza Głównego Miasta i fontannę Neptuna.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Ruiny Długiego Targu. Widoczna zrujnowana i spalona Brama Zielona. Z lewej strony na pierwszym planie obudowana cegłami podstawa Fontanny Neptuna.