Późnogotycka Brama Mariacka z drugiej połowy XV w. W przyziemiu znajduje się przejazd z herbami: od strony Motławy herb Królestwa Polskiego, któremu „kłaniają się” umieszczone po bokach herb Gdańska i herb Prus Królewskich (tzw. pokłon heraldyczny), od strony ulicy Mariackiej herb Gdańska trzymany przez dwa lwy. Za bramą wznosi się dom Towarzystwa Przyrodniczego, obecnie siedziba Muzeum Archeologicznego.

Wnętrze sieni gdańskiej z Chlebnickiej 15.

Widok na ulicę Mariacką (Frauengasse) w Gdańsku. Na drugim planie wieża Obserwatorium (Sternwarte), obecnie Muzeum Archeologiczne i Brama Mariacka.

Stan Bramy Zielonej po wojnie. Widać ustawione podpory. Miejsce, na którym stoi brama, należy do najważniejszych w historii Gdańska. Tutaj od wieków krzyżowały się dwie główne arterie miasta – wodna i lądowa, tu funkcjonowała najstarsza przeprawa przez Motławę. Pierwszy most, zwany mostem Kogi istniał już w 1357 r. Obok stała wielka waga miejska (mała była pod Ratuszem). W kronikach zanotowano zawalenie się mostu, już zwodzonego, w 1512 r., przy czym „utopiło się wiele osób”.

Widok na Motławę od strony Mostu Zielonego. Miejsce historycznego portu.

Widok na Długie Pobrzeże, w tle budynki Ratusza Głównomiejskiego, Domu Przyrodników i Bazyliki NMP.