Spichlerz Opacki (widok od strony katedry) zbudowany w 1723 r., na miejscu dwóch wcześniejszych budynków. Trzykondygnacyjny, barokowy. Po II wojnie światowej składnica konserwatorska, od 1988 r. siedziba Muzeum Etnograficznego (oddział Muzeum Narodowego). Do budynku spichrza przylega stara, ceglana brama prowadząca do Parku Oliwskiego (od 1955 r. - im. Adama Mickiewicza). Pocztówka w obiegu od 28 IX 1934 r.

Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza) - kaskada na Potoku Oliwskim. Jest to pozostałość (podobnie, jak pagórki, kręte ścieżki, altana, groty szeptów i in. ) po działalności ogrodnika Saltzmanna, który na przełomie XVIII i XIX w. ówczesnemu założeniu parkowemu nadał cechy chińskiego ogrodu.

Fragment Parku Oruńskiego. Założenie ogrodowe wraz z dworem było począwszy od XVI w. własnością gdańskich rodów patrycjuszowskich np. rodziny Czirenberg. W międzyczasie kolejni właściciele urządzili tu punkty widokowe, stawy, ścieżki. W 2 poł. XVIII w. urządzono tu ogród botaniczny z roślinnością tropikalną i śródziemnomorską. Park i dwór zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel Friedrich A. Th. Hoene odbudował dwór, przywrócił świetność parku. Ostatnia właścicielka - Emily Hoene przekazała w 1917 r. posiadłość miastu. Stąd przedwojenna nazwa parku: Hoene - Park.

Dawna kawiarnia "Meduza" w parku nadmorskim (Park Północny)

Gaj Gutenberga była to niewielka kotlina w parku Jaśkowej Doliny. Patrona otrzymała w 1840 r. Obieg 1907 r.

Zimowe ujęcie Parku Oliwskiego wraz z widokiem na katedrę i Pałac Opatów.