Fragment Parku Oruńskiego, który przez kilkaset lat stanowił wraz z dworem własność gdańskich rodów patrycjuszowskich. W 1813 r. zdewastowany. Kolejny właściciel (od 1814 r.) F. A. Th. Hoene odbudował dwór, przywrócił dawną świetność parkowi. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu. Miasto udostępniło park mieszkańcom. Pocztówka w obiegu od 16 VIII 1945 r.

Widok na bramę w Parku Oliwskim. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków.

Park Oliwski - od 1955 r. im. Adama Mickiewicza. Widoczny fragment parku z kaskadą na Potoku Oliwskim, która pochodzi z przełomu XVIII i XIX w., kiedy to dzięki ogrodnikowi Saltzmannowi w tym parku powstały różne urozmaicenia terenu oraz urządzenia. Na pocztówce widać spacerowiczów szukających tu odpoczynku.

Fragment Parku Oliwskiego (od 1955 r. noszącego imię Adama Mickiewicza). Na zdjęciu widać spacerujących ludzi aleją biegnącą wzdłuż rabaty kwiatowej. Pocztówka w obiegu od 24 VIII 1914 r.

Ujęcie Parku Oliwskiego od strony południowej. Początkiem dzisiejszego parku był przyklasztorny ogród założony przez cystersów.

Fragment Parku Oruńskiego z widocznym na zdjęciu stawem. Założenie parkowe z dworem należało przez kilkaset lat do gdańskich rodzin patrycjuszowskich. Zniszczone w 1813 r. Kolejny właściciel, F. A. Th. Hoene po 1814 r. odbudował dwór, przywrócił świetność założenia parkowego. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu.