Północna pierzeja Długiego Targu. Największa kamienica (pierwsza z lewej) to nr 38. Mieścił się w latach 1898-1927 pierwszy w Gdańsku bank będący własnością żydowską. Należał do spółki adwokata Alberta Meyera, radcy miejskiego i konsula Hiszpanii, oraz bankiera Alberta Gelhorna. W głębi Dom Angielski.

Ratusz Głównego Miasta, widok od strony Zielonej Bramy. Pocztówka z rysunkiem wchodzi w skład albumu Gdańsk taki, jaki był (Danzig wie es war).

Widok z Długiego Targu na budynek Ratusza Głównego Miasta. Nad dachami kamienic widoczna masywna sylwetka Kościoła Mariackiego.

Zdjęcie przedstawia wnętrze Sieni Gdańskiej uroczyście otwartej 16 XI 1901 r. Mieściła się ona na parterze i na galerii w Nowym Domu Ławy przy Długim Targu 43. Prezentowany był w niej wystrój gdańskiej kamienicy patrycjuszowskiej z XVII w. Eksponaty (ok. 200) pochodziły przede wszystkim od gdańskiego kolekcjonera Lessera Giełdzińskiego. Plafon, który umieszczono na suficie pochodził z kamienicy przy ul. Długiej (dawna własność kupca, Jacoba Kabruna). Większość eksponatów w czasie II wojny światowej uległa rozproszeniu.

Długi Targ i widok na Ratusz Prawomiejski. Razem z ulicą Długą Długi Targ należy do najstarszych części Prawego Miasta. Aż do 17 wieku funkcjonowały pod wspólną nazwą Langgasse (uliczka Długa).

Pocztówka wakacyjna "Pozdrowienia z Gdańska" z widokiem na Długi Targ. W głębi Brama Zielona. Na pierwszym planie fontanna Neptuna. Ciekawostka: nadawca wpisał odręcznie datę - 29.10.97 (1897)