Panorama starogardzkiego rynku. Na pierwszym planie budynek neorenesansowego ratusza z początku XIX wiek- za nim wieża kościoła pw.św.Katarzyny.

Widok na kościół NMP od strony ulicy Piwnej. Kościół jest największą ceglaną świątynią na świecie.

Fragment Wrzeszcza Górnego widziany zapewne ze Wzgórza Zinglera (zwanego też Lisim Wzgórzem lub Górą Jana) z górującą wieżą dawnego kościoła (ewangelickiego) Lutra (ob. katolicki kościół św. Piotra i Pawła) oraz w oddali po lewej stronie - wieżą katolickiego kościoła Najświętszego Serca Jezusa.

Na zdjęciu widoczny jest kościół św. Trójcy (jego fasada zachodnia z charakterystycznym gotyckim szczytem) wraz z kaplicą św. Anny. Kościół św. Trójcy został wybudowany w średniowieczu przez franciszkanów przybyłych do Gdańska na początku XV w. Pierwszy ich kościół powstał w latach 1422 – 31 i nosił wezwanie Wieczerzy Pańskiej. W czasie rozbudowy kościoła i klasztoru (na przełomie XV i XVI w., dobudowano trójnawową halę do pierwotnego kościoła, przeznaczając go na prezbiterium. Wtedy też do nawy południowej kościoła dobudowano kaplicę św. Anny, w której odbywały się nabożeństwa w języku polskim (po przejęciu świątyni przez luteran, uczestniczyli w nich Polacy tego wyznania). Jednym z zasłużonych kaznodziejów luterańskich posługujących w kaplicy był Krzysztof Celestyn Mrongowiusz. Na zdjęciu uwidoczniony jest też dziedziniec utworzony przez otaczające go budynki kościoła i kaplicy św. Anny oraz średniowieczny mur, na którym od strony północnej osadzony jest dom kazalnicowy. Jest to przykład domów galeriowych budowanych niegdyś w konstrukcji szachulcowej dla ubogiej ludności miasta. Ten zaś wzniesiono na potrzeby Gimnazjum Akademickiego funkcjonującego od poł. XVI w. w dawnym klasztorze franciszkańskim.

Widok na Bazylikę Mariacką i Ratusz Głównego Miasta z perspektywy ulicy Żabi Kruk. Zdjęcie robione na wysokości kościoła śś. Piotra i Pawła. Widoczne tory tramwajowe i ruiny.

Kościół św. Barbary przy ulicy Długie Ogrody. Widoczne skrzyżowanie z ulicą św. Barbary. Obieg 1924 rok.