Sień Domu Uphagena, początek XX wieku. W kamienicy w 1911 r. stworzono Muzeum Wnętrz Mieszczańskich.

Sień Główna znajdująca się na I piętrze Ratusza Głównego Miasta Gdańska (przy ul. Długiej 46). Misternie rzeźbione dębowe schody prowadzą na II piętro. Malowidło umieszczone niegdyś na suficie nie przetrwało II wojny światowej (ob. znajduje się tam obraz wykonany przez Józefę Wnukową przedstawiający wjazd Jana III Sobieskiego do Gdańska w 1677 r.

Budynek loży masońskiej Einigkeit (Jedność) na Neugarten 8 (Nowe Ogrody). W czasie I wojny światowej mieścił się tam szpital wojskowy i właśnie jego pacjentów widzimy na schodach.

Bazylika konkatedralna pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, dawna fara Głównego Miasta. Początki budowy sięgają 1343 r. Budowę zakończono w 1502 r.  Kościół gotycki, trójnawowy, halowy. Największa ceglana świątynia na świecie. Widoczna na zdjęciu ulica w 1378 r. była określana jako „poprzeczna przy wieży” , zaś od 1416 r. - Szewska (po niemiecku Trippenmachergasse, w 1633 r. - Korkenmachergasse). Nazwa ta stanowiła odniesienie do producentów różnego rodzaju obuwia, w tym drewniaków (Korken lub Trippen) nakładanych na pantofle celem ochrony przed błotem i kałużami. Po wojnie zatwierdzono nazwę ulicy „Szewska”.

Widok z Wyspy Spichrzów na Motławę i Długie Pobrzeże oraz ruiny Miasta Gdańsk.

Widok w kierunku Jaśkowej Doliny. W środkowym budynku po lewej stronie po wojnie działało II Liceum Ogólnokształcące (w 1945 r. było to Państwowe Gimnazjum i Liceum). Przed wojną również mieściła się tu szkoła. Zabudowa przetrwała.