Wyspa Spichrzów. Fotografia z albumu należącego do anonimowego żołnierza niemieckiego zawierający z okresu jego służby wojskowej w latach 1939-1941. Wśród zdjęć dotyczących szkolenia i szlaku bojowego znajdują się także te wykonane w Gdańsku na przełomie 1939 i 1940 roku. Najprawdopodobniej w czasie wolnym od służby właściciel albumu wykonał serię zdjęć przedstawiających zabudowę miejską Gdańska, Westerplatte, cmentarz centralny (Srebrzysko) oraz zamek w Malborku i zabudowania znajdujące się na Helu. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, sygnatura: MIIWS/RZ/9520/12

Statki w porcie na Starej Motławie i Długie Pobrzeże (Lange Brücke). Przy pomoście Wyspy Spichrzów (Speicher Insel) stoją szkunery. W głębi Dom przyrodników i Żuraw. Fotografia pochodzi z albumu "Danzig und Umgebung in Bildern".

Na zdjęciu widoczny jest Most Zielony (którego zachodni przyczółek rozpoczyna się przy Zielonej Bramie), jako zwodzony, dwuklapowy. Dzięki odpowiedniemu mechanizmowi możliwe było podnoszenie przęseł mostu, co umożliwiało żeglugę Starą Motławą nawet dużym jednostkom pływającym.

Budynek Kasy Miejskiej (Sparkasse) stał na przyczółku Mostu Zielonego od strony wschodniej (budynek po lewej). Miejska kasa oszczędności Sparkasse der Stadt Danzig została powołana w 1907 r. W latach 1907-1922 siedziba zarządu kasy mieściła się przy Piwnej 36/38 w 1925-1945 przy Długiej 47. We wszystkich dzielnicach kasa utrzymywała oddziały.

Widok na Zieloną Bramę i Zielony Most. Za mostem Długie Pobrzeże i Dom Przyrodników.

Na zdjęciu pokazana jest wschodnia fasada Bramy Zielonej, która widoczna jest od strony Mostu Zielonego. Wzniesiono ją w latach 1564 - 68 według projektu budowniczego z Amsterdamu, Regniera, który początkowo kierował jej budową. W 1565 r. nadzór przejął Hans Kramer z Drezna. Brama miała trzy przejazdy; czwarty przebito w XIX w. podczas jej przebudowy. Bramę cechuje bogaty wystrój rzeźbiarski obu fasad. Miała służyć jako rezydencja królewska w czasie pobytu królów polskich w Gdańsku; skorzystała z niej tylko Maria Ludwika Gonzaga, przyszła żona Władysława IV, która drogą morską przybyła do Polski. W sali biesiadnej na drugiej kondygnacji wydano ucztę na jej cześć.