Złota Brama (oficjalna nazwa od 1967 r.), zwana do 1945 r. Bramą Długouliczną (Langgaser Tor) zamyka od zachodu wylot ul. Długiej. Na zdjęciu widoczna jest wschodnia fasada bramy. Bramę wzniesiono w latach 1612 - 14 wg. proj. Abrahama van den Blocke' a (budował ją Hans Strakowski). Nosi ona cechy manieryzmu niderlandzkiego; kształtem przypomina trójprzęsłowy rzymski łuk triumfalny. Wcześniej na jej miejscu znajdowała się czternastowieczna brama gotycka.

Widok z Bramy Długoulicznej (Złotej) na ulicę Długą (Langgasse), Widoczny Ratusz Głównego Miasta. Po obu stronach ulicy niemieckie, nazistowskie dekoracje i flagi.

Widok w kierunku zachodnim. Nr 123 (druga po prawej) - kamienica o eklektycznej fasadzie, którą otrzymała w 1875 r. po przebudowie spichlerza. Pocztówka sprzed 1905 r.

Front domu patrycjusza Johana Uphagena położony przy ulicy Długiej. W latach 1775 - 1779 przebudowany przez mistrza murarskiego Johana Benjamina Dreyera. Koszt przebudowy i wykończenia wyniósł 275 000 guldenów.

Kamienica zawdzięcza swoją nazwę Johannowi Uphagenowi, który nabył ją w 1775 r. 1 listopada 1911 r. Alma Uphagen wydzierżawiła kamienicę miastu na Muzeum Wnętrz Mieszczańskich.

Widok na Złotą Bramę i Dwór Bractwa św. Jerzego od strony Wieży Więziennej.