Targ Drzewny (Holzmarkt). Po lewej pierzeja nowych kamienic w miejscu, gdzie dzisiaj stoi Dom Prasy. Nieistniejący dom z wieżyczką, widoczny w centrum, stał na rogu Podwala Staromiejskiego (Altstädtischer Graben) i ulicy Kowalskiej (Schmiedegasse). Widoczne po prawej stronie pomnika kamienice tworzyły nieistniejącą dziś pierzeję między Podwalem Staromiejskimi ulicą św. Ducha (Heilige-Geist-Gasse). Dziś w tym miejscu jest skwer. Fotografia pochodzi z albumu "Danzig und Umgebung in Bildern".

Pomnik Cesarza Wilhelma I. Po prawej stronie (niewidoczna na pocztówce) znajduje się Brama Wyżynna. Budynek z czerwonej cegły to nieistniejący budynek Danzigerhof, miejscu którego stoi obecnie budynek LOT. Plac na którym stał pomnik Wilhelma, jest obecnie ulicą Wały Jagielońskie. Budynki po lewej stronie nie istnieją.

Pomnik określany jako Gefallenendenkmal (Pomnik Ofiar Wojny) lub Landeskriegerdenkmal (Krajowy Pomnik Wojenny) odsłonięty przy bastionie św. Elżbiety w czerwcu 1933 r. w formie kolumny zwieńczonej niemieckim orłem, będący hołdem dla niemieckich ofiar I wojny światowej. Rozebrany w sierpniu 1957 r.

Nocna pocztówka Wałów Jagiellońskich (Dominikswall) widoczny pomnik cesarza Wilhelma, budynek hotelu Danziger Hof, Brama Wyżynna.

Widok na pomnik Cesarza Wilhelma I. W tle Brama Wyżynna i Budynek Danziger Hof (po lewej stronie)

Pomnik Jana III Sobieskiego na Wałach Hetmańskich we Lwowie. Pomnik ten powstał u schyłku XIX w. we Lwowie, którego mieszkańcy postanowili uczcić dwusetną rocznicę Wiktorii Wiedeńskiej fundując polskiemu monarsze pomnik. Jego realizacja możliwa była dzięki publicznej zbiórce pieniędzy. Projekt pomnika wykonał rzeźbiarz lwowski, Tadeusz Barącz. Po II Wojnie Światowej pomnik został przewieziony do naszego kraju. Jak wspomina Edgar Milewski – stanął w Parku Wilanowskim w Warszawie. Jednakże różne inne miasta czyniły starania o pozyskanie monumentu. Oprócz Gdańska były to Kraków i Wrocław. W imieniu Gdańska rozmowy prowadzili od jesieni 1961 r.: przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Stanisław (?Józef) Szmidt i I sekretarz Komitetu Miejskiego PZPR Eugeniusz Szwarczyk.