Budynki należące do zespołu Dworca Głównego w Gdańsku. Widoczny budynek poczty oraz budynek inspekcji kolejowej. W oddali widoczny gmach Szkoły Wojennej.

Budynki dworca Gdańsk - Główny wzniesione u schyłku XIX w. Projektanci nadali im cechy nawiązujące do renesansu. Wieża zegarowa została nakryta hełmem, który swym kształtem przypomina zwieńczenie wieży gdańskiego kościoła św. Katarzyny.

Widok na ciąg kamienic przy Stadtgraben (obecnie Podwale Grodzkie) naprzeciw Dworca Głównego.

Funkcjonariusz niemiecki (prawdopodobnie z gdańskiej Policji Krajowej) stoi na placu przed Dworcem Głównym w Gdańsku w jednym ręku trzymając karabin, a w drugim tabliczkę z napisem "HALT! / Gefahr ! Es wird scharf geschossen" (niem. "Stać ! Niebespieczeństwo ! Możliwy silny ostrzału"). Ubrany w strój policyjny, na głowie ma okrągłą czapkę z szerokim denkiem. Dalej drugi funkcjonariusz, podobnie ubrany, z karabinem pod pachą. W głębi budynek Dworca Głównego z półkolistym witrażowym oknem nad wejściem i wieżą zegarową. U góry druty trakcji tramwajowej. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-6-5

Dworzec Główny został wybudowany w latach 1894–1900, w stylu tzw. „gdańskiego renesansu”. Projektantami zespołu budynków dworcowych byli Alexander Rundel, Paul Thomer i Georg Cuny.

Pocztówka reklamowa Hotelu Continental. Widoczny budynek i sale restauracyjne. Hotel skończono budować w roku 1899. Pierwotnie hotel posiadał 35 pokoi, a po przebudowie 90. W 1924 roku urządzono poddasze, ilość pokoi wzrosła do 100. Od 1930 dyrektorem i współwłaścicielem był Piotr Bresiński, były powstaniec wielkopolski.