Nieistniejący Dom Zdrojowy (Kurhaus) nad Wisłą w Sobieszewie (Bohnsack) na początku XX w. Budynek stał w okolicy ulicy Wodnej 2. Na brzegu Wisły znajdowała się przystań do której przybijały stateczki wycieczkowe.

Początki istnienia fortu u ujścia Wisły do Bałtyku sięgają średniowiecza. W 2 ej poł. XVI w. powstał fort carré budowany pod nadzorem Hansa von Lindau, następnie Antonego van Obberghena. Obiekt pełnił funkcje militarne. Jego załoga kontrolowała statki wpływające do gdańskiego portu, a wieża do 1758 r. spełniała rolę latarni morskiej. W XIX r. znajdowało się tu również więzienie. Obecnie pełni funkcje muzealne. Na zdjęciu widoczna latarnia z hełmem, jaki otrzymała w 1889 r. (poprzedni barokowy hełm spłonął od uderzenia pioruna), otoczona wieńcem. Tworzą go kamieniczki koszarowe wraz z domem komendanta. W tle widoczna przystań dla żaglówek, którą utworzono w pobliżu twierdzy w dwudziestoleciu międzywojennym. Pocztówka w obiegu od 1925 r.

Pierwsi goście pojawiali się w marcu, a sezon kończył się w październiku. Z kąpieliska urządzano rejsy turystyczne.

Przystań pasażerska w Nowym Porcie przy Starowiślnej (zmieniając czasem dokładną lokalizację) służyła od lat 40. XIX wieku jako miejsce przybijania parowców obsługujących żeglugę pasażerską pomiędzy Gdańskiem a Wisłoujściem i Nowym Portem. W głębi wieża Twierdzy Wisłoujście. Obieg 1918 r.

Przystań promowa na nabrzeżu Starej Motławy, Prom odpływał na Westerplatte. Obieg 1909 r.

Przystań pasażerska w Nowym Porcie przy nieistniejącej części ulicy Starowiślnej (Weichselstrasse). W głębi widoczna wieża Twierdzy Wisłoujście.