Kartka pocztowa przedstawiająca Dom Cechu Młynarzy. Za domem widoczny fragment Wielkiego Młyna i wieża Kościoła św. Katarzyny.

Wielki Młyn i Dom Młynarza stoją na wyspie zwaną Tarczą. Nazwa pochodzi od pisarza - "tarczowego" kontrolującego i spisującego w księdze tarczowej ciężar i jakość zboża przyjmowanego do zmielenia.

Na zdjęciu widoczny jest kościół św. Katarzyny (którego początki sięgają XIII w. , czyli czasów panowania książąt pomorskich w Gdańsku) oraz Wielki Młyn (wybudowany w XIV w. przez Krzyżaków). Młyn wzniesiono na wysepce zwanej Tarczą, którą otaczały wody Kanału Raduni - woda z napędzała koła młyńskie. Młyn był czynny do 1945 r.

Wielki Młyn zbudowany został przez Krzyżaków na Starym Mieście, jako młyn zbożowy na wysepce zwanej tarczą (utworzonej przez ramiona Kanału Raduni). Po raz pierwszy wzmiankowany w 1364 r. W 1880 r. zainstalowano w nim napęd parowy, który zastąpił koła młyńskie. Młyn był czynny do 1945 r. Odbudowany po zniszczeniach pełnił funkcje magazynowe oraz wystawowe. Następnie otwarto w nim dom handlowy. Obecnie trwa adaptacja do funkcji muzealnych.

Pożar dachu i wieży kościoła św. Katarzyny spowodowany uderzeniem pioruna 3 VII 1905 r. W czasie pożaru spłonął carillon zamontowany na wieży w 1738 r.

Widok na Dom Cechu Młynarzy i wieżę Kościoła św. Katarzyny. Pocztówka pochodzi z albumu "Danzig. Nach einer Radierung vn Berthold Hellingrath" zawierającego 10 pocztówek, będących przedrukiem akwafort znanego malarza (związanego z Gdańskiem) Bertholda Hellingratha.