Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Jedna z niezapisanych stron publikacji

Uszkodzona podczas walk brama wejściowa na teren Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte - widok po kapitulacji. Na pierwszym planie otwarte do wewnątrz skrzydła bramy z umieszczonymi nad nią uszkodzonymi metalowymi tablicami: na górnej owalnej grodło Polski, na dolnej napi "WO[JS]KOWA [SKŁAD]NICA / TRANZYTOWA / NA WES[TERPL]ATTE". Za bramą stoi bokiem żołnierz niemiecki (lub funkcjonariusz partyjny) z okrągłą czapka oficerską na głowie, a za nim stos desek i fragmentów drewniany (prawdopodobnie resztki budynku). W tle wysokie drzewa. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-41-1

Pierwsza kaplica w tym miejscu pojawiła się ok. 1358 r. Po wojnie kościół długo był zaniedbany, stanowił scenerię do filmów wojennych. Od początku lat 90. XX wieku diecezja gdańska użytkuje kościół w niedziele i święta. Znajduje się tu centrum kultury. Zainstalowano ogrzewanie podłogowe.

Strona tytułowa publikacji.

Czarno-biała fotografia przedstawiająca ludność cywilną podczas oględzin nowych koszarów na Westerplatte. Fotografia wykonana po zakończeniu działań wojennych i oczyszczeniu nowych koszarów. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, sygnatura: MIIWS/F/769