Pożar dachu i wieży kościoła św. Katarzyny spowodowany uderzeniem pioruna 3 VII 1905 r. W czasie pożaru spłonął carillon zamontowany na wieży w 1738 r.

Zdjęcie pokazuje kościół św. Katarzyny widziany z ul. Na Piaskach. Początki kościoła św. Katarzyny sięgają czasów Książąt Pomorskich. Ocalał w czasie Rzezi gdańszczan w 1308 r. Następnie był rozbudowywany, dobudowano do niego wieżę, którą w 2 poł XV w. podwyższono. W XVII w. nakryto ją renesansowym hełmem w kształcie podwójnej latarni.

Pożar kościoła św. Katarzyny. Pocztówka przedstawia pożar z 3 lipca 1905 roku. Pożar wybuchł o 6 rano od uderzenia pioruna. Katarzyna była jedynym kościołem w Starym Gdańsku, który nie miał piorunochronu.

Pożar wieży kościoła św. Katarzyny miał miejsce 3 VII 1905 r. Spłonął wtedy hełm wraz z carillonem. Pocztówka pokazuje stan z przed pożaru, płonącą wieżę oraz stan po pożarze.

Rycina Petera Willera z roku 1638 - 1642 przedstawiająca Kościół św. Katarzyny. Ryciny ilustrowały księgę Reinholda Curicke "Historyczny opis miasta Gdańska” ("Der Stadt Dantzigk historische Beschreibung") napisaną w latach 1638-1642. Księga została wydana dopiero w 1687. Powodem opóźniania wydania była zawarta w książce krytyka władz Gdańska i pozytywne uwagi o kalwinizmie, którego wyznawcą był autor.

Wielki Młyn (Grosse Mühle) zbudowany w roku 1350 przez Zakon Najświętszej Marii Panny dla którego m.in. poprowadzono kanał wód Raduni z okolic Pruszcza Gdańskiego. Budowlę usadowiono na wyspie zwanej Tarczą w rozwidleniu Kanału Radu. Fotografia pochodzi z albumu "Danzig und Umgebung in Bildern".