Karta QSL potwierdzająca nawiązanie amatorskiej łączności radiowej. Radioamator krótkofalowiec z Gdańska miał znak wywoławczy YM4AW. Karta jest potwierdzeniem łączności z brytyjskim krótkofalowcem G5IV. Na karcie QSL można znaleźć podstawowe informacje dotyczące łączności, częstotliwości nadawania, miejsce i czas nawiązania łączności. Często też można znaleźć informację o jakości łączności. Karta QSL ma postać zbliżoną do pocztówki. Motyw graficzny karty często nawiązuje do miejsca zamieszkania krótkofalowca. Wymiany kart dokonuje się pocztą lub za pomocą tzw. biur QSL. W środkowej części karty YM4AW znajduje się grafika przedstawiająca Długie Pobrzeże, Żurawia, kościół Mariacki i okręt. Autorem grafiki jest gdański artysta plastyk Curt Ziesmer. Był dość znanym artystą grafiki użytkowej i artystycznej, dał się również poznać jako ilustrator książek i projektant reklam.

Wzniesiony w latach 1545-46 przez mistrza Georga Stelzenera piec, często nazywany był „królem wszystkich pieców”. Był i jest najwyższym (obecnie jego wysokość liczy 10 m 64 cm) piecem na Starym Kontynencie.

Obecny kształt architektoniczny gdańskiego Dworu Artusa pochodzi z lat 1616–1617 i nawiązuje stylem do manieryzmu niderlandzkiego. Przedtem istniały w tym samym miejscu dwie wcześniejsze wersje obiektu o formach średniowiecznych.

Okręty floty cesarskiej w Stoczni Cesarskiej.

Widok na Wyspę Spichrzów od strony Żurawia. Przy prawej krawędzi kasa oszczędności.

Zamykająca ulicę Chlebnicą Brama Chlebnicka istniała już w 1378 r. W obecnej postaci istnieje od XV wieku. Od strony ulicy zdobi ją lilia - znak książąt gdańsko-pomorskich.

Był to najobszerniejszy i najwyższy budynek mieszkalny dawniejszego Gdańska. Wybudowany został w latach 1568–1570 według projektu Jana Kramera dla Dircka Lylge’go, bogatego kupca rodem z Westfalii, który nad Motławą dorobił się wielkiego majątku.

Stara zabudowa wzdłuż wschodniej krawędzi Targu Węglowego (z lewej) i ulicy Bogusławskiego (z prawej). Tramwaj kieruje się do Bramy Długoulicznej (Złotej). Zwraca uwagę dwór Bractwa św. Jerzego i dom towarowy braci Freymann.

Nieistniejąca zachodnia pierzeja Targu Węglowego. W głębi Wieża Więzienna.

Brama Krowia (Kuhtor) powstała w ostatniej ćwierci XIV w., zapewne około roku 1378. Wzniesiona jako skromny, dwukondygnacyjny budynek o dwuspadowym dachu, stanowiła wylot ulicy Ogarnej ku Motławie. Z czasem, gdy stała się bezużyteczna jako obiekt fortyfikacyjny, zamieniona została w obiekt mieszkalny.

Budowa zajezdni tramwajowej na Dolnym Mieście rozpoczęła się z końcem 1884 r. Odbiór nowej zajezdni odbył się 24 czerwca 1885 r. Kursy rozpoczęły się 14 lipca.

Widok na Bazylikę Mariacką ze szczytu Domu Angielskiego na Chlebnickiej.

Widok na Targ Drzewny. Po prawej pomnik na cześć poległych Niemców w wojnach z Austrią 1846 i 1866 oraz Francją w 1870-71. Widoczne wyloty ulic (od lewej) Kowalskiej, Podwala Staromiejskiego i Szerokiej.

Widok na Targ Drzewny. Pośrodku pomnik na cześć poległych Niemców w wojnach z Austrią 1846 i 1866 oraz Francją w 1870-71. Widoczne wyloty ulic (od lewej) Kowalskiej, Podwala Staromiejskiego i Szerokiej.

Widok na Targ Drzewny. Po lewej pomnik na cześć poległych Niemców w wojnach z Austrią 1846 i 1866 oraz Francją w 1870-71. Widoczny wylot ulicy Garncarskiej. Na rogu z lewej strony hotel Deutsches Haus.

Hotel stał na rogu obecnych Wałów Jagiellońskich i Targu Drzewnego. Powstał w 1914 r. Dysponował 50 pokojami.

Północna pierzeja Targu Drzewnego. Przed pierzeją w 1338 r. biegł pierwszy kanał Raduni (Stary), w odróżnieniu od obecnego przekopanego w 1349 r.

Widok na Targ Drzewny. Pośrodku pomnik na cześć poległych Niemców w wojnach z Austrią 1846 i 1866 oraz Francją w 1870-71. Widoczne wyloty ulic (od lewej) Kowalskiej i Podwala Staromiejskiego.

Wnętrze restauracji "Bieberstein" przy Targu Drzewnym (Holzmarkt) 6/7, właściciel: Otto Kirch (zapewne jest na zdjęciu).

Długi Targ i widok na Ratusz Prawomiejski. Razem z ulicą Długą Długi Targ należy do najstarszych części Prawego Miasta. Aż do 17 wieku funkcjonowały pod wspólną nazwą Langgasse (uliczka Długa).

Część Długiego Targu między ratuszem a Studnią Neptuna, nazywano w 1653 roku Ferkelmarkt (Prosięcy Targ). Była to raczej nazwa ironiczna.

Wnętrze Piwnicy Rajców, tzw. Sala Rady (najważniejszych kupców w mieście).

Historia winiarni Piwnica Rajców sięga początków Dworu Artusa, jeszcze przed powstaniem obecnej formy tego budynku. W 1651 r. piwnica połączyła Ratusz Prawomiejski z wnętrzami Dworu Artusa.

Nocny widok na Długi Targ, w głębi Brama Zielona. Wzdłuż jezdni stoi kolumna dorożek.

Widok na Długi Targ (pierzeja południowa), w głębi Brama Zielona. Wzdłuż jezdni stoi kolumna dorożek.

Południowa pierzeja Długiego Targu. Najwyższa kamienica to Norddeutsche Creditanstalt Bank (po 1908 r.). Po 1920 Deutsche Bank. Na parterze była sala obsługi, w piwnicy skarbiec, a na piętrach pokoje wynajmowane firmom i instytucjom.

Widok na wschodnią część Długiego Targu. Największa kamienica to nr 38. Mieścił się w latach 1898-1927 pierwszy w Gdańsku bank będący własnością żydowską. Należał do spółki adwokata Alberta Meyera, radcy miejskiego i konsula Hiszpanii, oraz bankiera Alberta Gelhorna.

Widok na Długi Targ z okien Ratusza Prawomiejskiego. Na pierwszym planie Studnia Neptuna, a za nim rząd dorożek.

Północna pierzeja Długiego Targu. Największa kamienica (pierwsza z lewej) to nr 38. Mieścił się w latach 1898-1927 pierwszy w Gdańsku bank będący własnością żydowską. Należał do spółki adwokata Alberta Meyera, radcy miejskiego i konsula Hiszpanii, oraz bankiera Alberta Gelhorna. W głębi Dom Angielski.

Długi Targ początkowo zaliczano do ulicy Długiej. Na przełomie XIV/XV wieku nazywano go "zakątkiem ulicy Długiej", ale funkcjonowała już wtedy również nazwa Targ.

Prowadzący z ul. Ogarnej na Wyspę Spichrzów, przeznaczony obecnie wyłącznie do użytku pieszego, Most Krowi należy do najstarszych gdańskich mostów. Przerzucono go przez Motławę po raz pierwszy w latach 1378-1379 jako tzw. Kładkę Krowią, służącą głównie do przepędzenia tędy na pastwiska (przed ubojem) stad bydła należącego do gdańskich rzeźników. Tędy również przeprowadzano na Wyspę Spichrzów psy, które stróżowały nocami wokół magazynów ze zbożem.

Pocztówka przedstawia kawiarnię/resturację Grand Cafe Imperial mieszczącą się przy Długim Targu 13. Odbywały się tu także koncerty.

Długi Targ otacza 46 parcel. Numeracja okrężna zaczyna się od ulicy Ławniczej (w głębi po lewej)

Długi Targ zamyka od strony Motławy Brama Zielona zbudowana w latach 1564-68 przez Regniera z Amsterdamu (projekt Hansa Kramera z Drezna). Wcześniej stał tu most i brama, zwana Domem Mostowym (1357 r.) lub Bramą Kogi (1378 r.)

Długi Targ po polsku nazywany był Długim Rynkiem.

Brak opisu

Szkoła Wojenna (Kriegsschule) od strony północnej obecnej ulicy 3 Maja. Szkoła, otwarta w 1893 roku, kształciła kandydatów (chorążych) na oficerów

Pocztówka przedstawia Szkołę Wojenną z 1893 r. i sąsiadujące z nią fortyfikacje Góry Gradowej. Fortyfikacje wzniesiono w latach 1655-68 i zmodernizowana w czasach pruskich (lata 1867-1874 oraz 1880-1882).

Wnętrze restauracji w Domu Strzeleckim (Friedr.-Wilh.-Schutzenhaus) przy Promenadzie (obecnie ulica 3 Maja).

Widok z Promenady (obecnie ul. 3 Maja) na miasto.Współcześnie biegnie tędy ścieżka rowerowa.