Piękny litograficzny rachunek Zakładów Przemysłowych Winkelhausena.- fabryki gatunkowych wódek, koniaków, rumów i likierów. Na winiecie przedstawiono widok na macierzyste zakłady w Starogardzie, oraz dwie filie: W Toruniu (rafineria spirytusu) i w Gensac la Pallue we Francji ( wypalarnia win). W lewym górnym rogu pieczęć Generalnego Przedstawiciela firmy Jana Cynka z Poznania.

Widok na północno-zachodni narożnik starogardzkiego rynku. W głębi widoczna Baszta Gdańska.

Przystań starogardzkiego Towarzystwa Wioślarskiego. Przystań zlokalizowana była na południowym brzegu Wierzycy, na zachód od Mostu Parkowego. Towarzystwo Wioślarskie powstało w 1891 roku.

Północno-wschodni narożnik starogardzkiego rynku z kościołem św. Katarzyny wybudowanym w 1802 roku.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Fragment ulicy Gdańskiej (Danziger Strasse). Widok od strony północnej. Po lewej stronie widoczne szczyty budynku Urzędu Powiatowego (Kreishaus).