Sklep mięsny Alexandra Redmanna mieszczący się w Nowym Porcie (Neufahrwasser) na dzisiejszej ulicy Na Zaspę 45.

Skórcz- miasto na Kociewiu w powiecie starogardzkim, na północno-wschodniej granicy Borów Tucholskich. Po prawej stronie widzimy sklep Bazar M. Meyera i, dalej, Hotel pod Czarnym Orłem.

Narożny budynek przy ulicy Łąkowej (Weidengasse) i ulicy Królikarnia (Strandgasse). W budynku znajdował się sklep kolonialny i restauracja pana Otto Landmessera. Budynek wcześniej miał 2 kondygnacje, po roku 1909 został podwyższony o jedno piętro. Po II Wojnie Światowej znajdował się w kamienicy sklep "Pod Zegarem".

Skórcz- miasto na Kociewiu, w powiecie starogardzkim. Na fotografii restauracja i dom towarowy Johanna Gruppy, który znajdował się na Hauptstrasse. Typowa pocztówka reklamowa.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Rokocin- wieś kociewska położona w gminie Starogard Gdański. Na zdjęciu widzimy sklep kolonialny prowadzony przez Marię Muskorz. W budynku mieściła się również gospoda z "wyszynkiem napojów alkoholowych, sklep i agencja pocztowa. Przed sklepem, zapewne, właścicielka z rodziną.