Kiezmark-wieś lokowana w 1349 roku przez wielkiego mistrza krzyżackiego Henryka Dusemera. Od XIV wieku funkcjonowała tu przeprawa promowa przez Wisłę. W lewym górnym rogu widzimy dom podcieniowy w którym mieściła się karczma A. Wienholdta. Obok fragment dzisiejszej ulicy Wiślanej. Na dole kościół parafialny, po wojnie rekonsekrowany (patronką jest Matka Boska Częstochowska). Kościół ten wzniesiono w 1727 roku na miejscu starszej świątyni spalonej podczas wojen szwedzkich.

Na pocztówce widzimy dawny kościół luterański Świętego Jerzego (obecnie kościół katolicki, parafialny, pod wezwaniem Świętego Jana Bosko). Za drzewami po lewej plebania i najstarsza oruńska gospoda Pod Kolorowym Koziołkiem. Widzimy również końcowy przystanek linii nr 6 z oczekującym na pasażerów tramwajem.

Leszkowy wieś na planie ulicowo-placowym, powstała w drugiej ćwierci XIV wieku. Na nawsiu postawiono kościół parafialny o pierwotnie konstrukcji szkieletowej. W czasach nowożytnych obudowano go murem ceglanym. Kościół po roku 1945 był nieużytkowany i ulegał dewastacji. Został odbudowany w latach 1989-1992 i pod patronatem świętego brata Alberta Chmielowskiego funkcjonuje obecnie jako kościół filialny parafii w Cedrach Wielkich. W lewym górnym rogu gospoda Gasthaus zur Deutschen Reichshalle (Gospoda pod Niemieckim Parlanentam). Budynek nie zachował się (jego lokalizacja to obecna posesja nr 31). Na dolnym obrazku widzimy nieistniejący budynek karczmy Gasthaus zum Deutschen Keiser (Gospoda pod Niemieckim Cesarzem). Jego prawdopodobna lokalizacja to dzisiejsza posesja nr 17.

Zdjęcie górne przedstawia okazały dom ze zdobieniami neoromańskimi- własność rodziny Ringe (ul. Macieja Płażyńskiego 9). Na zdjęciu dolnym widzimy fragment tej samej ulicy (widok w stronę Pruszcza). W tle zabudowania cukrowni.

Na zdjęciu z lewej strony widzimy gospodę G. Stamma. Nieistniejący już budynek na na ulicy Zagroble. Po prawej stronie, fragment Stoczni Królewskiej (Koniglische Schiffswerft), dzisiejszej Stoczni Wisła.

Na górnym zdjęciu widzimy dzisiejszą ulicę Osadników Wojskowych. Obok kościół z pierwszej połowy XIV wieku, rozbudowany w późnym średniowieczu (dobudowano boczne nawy). Opuszczony po wojnie, został wysadzony i spalony w 1946 roku. Odbudowany pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku, pełni dzisiaj funkcję kościoła parafialnego pod wezwaniem Aniołów Stróżów. Na zdjęciu dolnym, istniejący do dzisiaj dom (Osadników Wojskowych53-55), będący ówcześnie siedzibą urzędu obwodowego.