Kościół filialny pw. Świętego Antoniego z Padwy z XIV/XV w., zbudowany pierwotnie jako szkieletowy, przebudowano później na murowany. Posiada strzelistą wieżę, dobudowaną podczas remontu w XVIII wieku. Nieopodal znajdują się resztki płyt nagrobnych z nieistniejącego cmentarza.

Widok z Bramy Mariackiej na ulicę Mariacką (Frauengasse). W głębi Kościół Mariacki. Pocztówka w obiegu od 1901 roku.

Kościół św. Katarzyny na Starym Mieście. Pocztówka świąteczna z życzeniami z okazji Bożego Narodzenia. W obiegu od grudnia 1933 r.

Widok na archikatedrę od strony Zalewu Wiślanego. Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja została zbudowana w latach 1329–1388 jako trójnawowa bezwieżowa hala z wydłużonym prezbiterium. Powstała na ufortyfikowanym wzgórzu (obecnie Wzgórze Katedralne), w miejscu dawnej drewnianej świątyni. Miejsce pochówku Mikołaja Kopernika. Po prawej stronie neogotycki kościół pw. św. Wojciecha z lat 1857-1861.

Bazylika konkatedralna pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, dawna fara Głównego Miasta. Początki budowy sięgają 1343 r. Budowę zakończono w 1502 r.  Kościół gotycki, trójnawowy, halowy. Największa ceglana świątynia na świecie. Widoczna na zdjęciu ulica w 1378 r. była określana jako „poprzeczna przy wieży” , zaś od 1416 r. - Szewska (po niemiecku Trippenmachergasse, w 1633 r. - Korkenmachergasse). Nazwa ta stanowiła odniesienie do producentów różnego rodzaju obuwia, w tym drewniaków (Korken lub Trippen) nakładanych na pantofle celem ochrony przed błotem i kałużami. Po wojnie zatwierdzono nazwę ulicy „Szewska”.

Część dawnego zespołu klasztornego franciszkanów Braci Mniejszych Konwentualnych. Na pocztówce widoczny kościół św. Trójcy, kaplica św. Anny i ryglowy dom galeriowy. Obieg 1929 r.