Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Kościół luterański przy Paradiesgasse 33 (ul. Rajska). Obecnie w tym miejscu stoi dom handlowy Madison. Obieg 1902 r.

Widok na Bazylikę Mariacką ze szczytu Domu Angielskiego na Chlebnickiej.

Gdańsk - Stogi, przystań promowa, rejon ob. ul. Tamka. Komunikacja promowa funkcjonowała sezonowo. Dochód ze sprzedaży pocztówki zasilił fundusz Provinzialverein vom Roten Kreuz

Kościół filialny pw. Świętego Antoniego z Padwy z XIV/XV w., zbudowany pierwotnie jako szkieletowy, przebudowano później na murowany. Posiada strzelistą wieżę, dobudowaną podczas remontu w XVIII wieku. Nieopodal znajdują się resztki płyt nagrobnych z nieistniejącego cmentarza.

Kąpielisko w Gdańsku - Stogach: plaża, na której wypoczywają kuracjusze. Wielu z nich korzysta z modnych wtedy koszy wiklinowych, niektórzy odbywają rejsy po wodach Zatoki Gdańskiej żaglówkami.