W roku 1760 ukończono budowę pałacu przy Długich Ogrodach, na zlecenie Jerzego Augusta Mniszcha, zaufanego króla Augusta III. W 1796 r. stał się własnością króla Prus i ten przeznaczył budynek na siedzibę lokalnego gubernatora, a następnie dowódcy gdańskiego garnizonu i taką funkcję pełnił do roku 1905 kiedy został rozebrany ze względu na zły stan techniczny oraz wybudowania Komendantury generalnej u zbiegu ulic Silberhütte (Hucisko) i Elisabethwall (dziś Wały Jagiellońskie).

Bilet na tramwaj o wartości 25 fenigów. Na bilecie przedstawiono schemat gdańskiej sieci połączeń tramwajowych.

Lokal K. Neubauera w Kolbudach. Na zdjęciu górnym widzimy budynek restauracji, na dolnym, ogródek letni tego lokalu.Co ciekawe Kolbudy reklamowane są tutaj jako uzdrowisko (Luftkurort).

Koszary na Biskupiej Górce wybudowano w latach 1827 - 33. Stacjonowały tu 2 - 3 kompanie piechoty. Ponadto budynki pełniły funkcje administracyjne i gospodarcze (np. znajdowała się tu pralnia garnizonowa). W 1939 r. przetrzymywano tu obrońców Westerplatte i Poczty Polskiej. Na zdjęciu widoczny fragment budynku koszar wraz z placem musztry oraz budynek kasyna oficerskiego. Pocztówka w obiegu od 24 X 1910 r.

Pokój muzyczny w Domu Uphagena.

Na pocztówce widoczny jest plac Dominikański powstały po wyburzeniu zniszczonego w 1813 r. klasztoru dominikanów. Był on wykorzystywany przez pruskie wojsko jako plac musztry. Z końcem XIX w. wybudowano na nim Halę Targową, oddaną do użytku w 1896 r. Zdjęcie to zostało wykonane jeszcze przed zabudowaniem placu. Widzimy na nim - otaczający plac od południa - gotycki, ceglany kościół św. Mikołaja wzniesiony w pierwszej poł. XIV w., a obok niego dwie baszty – relikty średniowiecznych murów otaczających Główne Miasto od północy. Okrągła baszta nosiła miano Dominikańskiej; w XIX w. żartobliwie nazywano ją „Donicą” od porastającej ją roślinności. Znajdowała się w pobliżu okien kuchni klasztornej (klasztor został zniszczony w 1813 r. i nie już odbudowano go), stąd inna nazwa tej baszty: „Kiek in de Kok). Druga baszta – nakryta stożkowym dachem – otrzymała po II wojnie nazwę „Jacek” pochodzącą od patrona dominikanów, św. Jacka Odrowąża. Dominikanie posługiwali w kościele św. Mikołaja od średniowiecza do 1833 r. ; ponownie przejęli świątynię po II wojnie. Pocztówka znajduje się w obiegu od 1898 r.