Kościół filialny pw. Świętego Antoniego z Padwy z XIV/XV w., zbudowany pierwotnie jako szkieletowy, przebudowano później na murowany. Posiada strzelistą wieżę, dobudowaną podczas remontu w XVIII wieku. Nieopodal znajdują się resztki płyt nagrobnych z nieistniejącego cmentarza.

Pogódki- wieś kociewska położona w gminie Skarszewy. Na pocztówce widzimy barokowy kościół pw. św. Piotra i Pawła. wybudowany został w XVIII wieku, na miejscu starszej, pocysterskiej świątyni. W górnym rogu pokazano budynek szkoły katolickiej. Poniżej duży lokal gastronomiczny, pełniący też funkcje hotelowe.

Kartka pocztowa przedstawiająca widok na centrum wsi Pączewo powiat starogardzki, gmina Skórcz). Po lewej stronie widoczna wieża gotyckiego kościoła. Fotografia przedstawia żołnierzy generała Hallera powracających przez Pączewo po zaślubinach z morzem.

Kościół spalono w 1577 r i odbudowano w latach 1591-1592 za czasów opata Dawida Konarskiego (1589-1616), w dniu 16 stycznia 1604 roku odbyło się poświęcenie kościoła przez Franciszka Łąskiego.

Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Kościół Pojednania od strony ul. Polanki (ob. Kościół Matki Bożej Królowej Korony Polski).