Gdańsk, Wiadrownia. Dwór Wiadrowników z pierwszej poł. XVIII w. wybudowany nad kanałem Raduni.

Park Oliwski - od 1955 r. im. Adama Mickiewicza. Widoczny fragment parku z kaskadą na Potoku Oliwskim, która pochodzi z przełomu XVIII i XIX w., kiedy to dzięki ogrodnikowi Saltzmannowi w tym parku powstały różne urozmaicenia terenu oraz urządzenia. Na pocztówce widać spacerowiczów szukających tu odpoczynku.

Dom czeladników młynarskich przy ul. Kwietnej (Rosengasse).

Na zdjęciu widoczny fragment jeziora Pusty Staw, w pobliżu którego powstało pierwsze założenie kuracyjne. Wśród atrakcji dla kuracjuszy była przystań nad tym jeziorem, ogród kuracyjny oraz drewniany zamek dla dzieci - widoczny na przeciwległym brzegu jeziora.

Widok na fragment Oliwy z widoczną charakterystyczną bryłą archikatedry św. Trójcy, która pierwotnie (przez kilkaset lat była świątynią klasztorną cystersów). Początki tego kościoła sięgają XII w. Po kasacie zakonu cystersów, w 1 ej poł. XIX w. stał się świątynią parafialną dla katolików, zaś po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - podniesiony do rangi katedry. Obecnie - po ustanowieniu archidiecezji gdańskiej - pełni funkcję archikatedry.

Grota szeptów w Parku Oliwskim im. Adama Mickiewicza, która wraz z drugą grotą, u mieszczoną po przeciwnej stronie alejki stanowi pozostałość z przełomu XVIII i XIX w. Wtedy z inicjatywy opata Karla Hohenzollerna - Hechingena powstawało założenie parkowe - wzorowane na wyobrażeniach o chińskiech ogrodach: z krętymi alejkami, mostkami, altanami, pagórkami. Groty szeptów przetrwały do dziś.