Część przypór Archikatedry Oliwskiej jest schowana wewnątrz świątyni. Katedra, podobnie jak inne opactwa cysterskie, architektonicznie podlega typowym cysterskim regułom budowania. Zasady, jakimi kierowali się cystersi wywarły zauważalny wpływ na lokalizacje opactw, ich architekturę, a także gospodarkę. Na pierwszy plan zawsze wysuwała się prostota i funkcjonalność całego założenia.

Na pocztówce widoczna jest charakterystyczna bryła dawnego kościoła cysterskiego, którego początki sięgają XII w. Po kasacie cystersów, w 1 poł. XIX w. świątynia parafialna katolicka, po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - katedra, zaś po ustanowieniu archidiecezji - podniesiona do rangi archikatedry.

Ujęcie Parku Oliwskiego od strony południowej. Początkiem dzisiejszego parku był przyklasztorny ogród założony przez cystersów.

Pocztówka napisana w języku polskim i wysłana z Oliwy do Wrześni (Wreschen).

Sala Kapitulna w klasztorze oliwskim (obecnie zakrystia) z 1350 r. Wspiera się na dwóch granitowych kolumnach.

Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza). Widok na ceglaną bramę (w murze otaczającym park), prowadzącą do katedry. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków. Po II wojnie światowej służył on za składnicę konserwatorską, zaś od 1988 r. stanowi siedzibę Muzeum Etnograficznego (oddział Muzeum Narodowego).