Widok na część ulicy Szerokiej (Breitgasse), w kierunku Żurawia. Zlikwidowane są przedproża i ułożone nowe chodniki. Z lewej strony skrzyżowanie z ulicą Tandeta. W głębi Żuraw i tramwaj.

Najstarsza część budynku, tzw. Stary Pałac, powstała w XV wieku, w stylu gotyckim. Z lewej strony katedra.

Na zdjęciu widoczna jest gotycka ceglana bryła kościoła św. Mikołaja zwieńczona charakterystyczną wieżą nakrytą spiczastym hełmem. Kosciół wznosi się na terenie Głównego Miasta, w północnej pierzei ul. Świętojańskiej. Budynków tworzących pierzeję południową nie odbudowano po II wojnie światowej. Gospodarzami kościoła są dominikanie, którzy posługiwali w Gdańsku od 1227 do 1833 r. Po raz drugi przybyli do Gdańska po II wojnie światowej. Pierwsze dwa nieistniejące kościoły noszące to samo wezwanie wznosiły się w miejscu klasztoru dominikanów, czyli na północ od obecnego. Ten zaś wzniesiono w początkach XIV w. (po zniszczeniu XIII – wiecznego kościoła w czasie brandenbursko – krzyżackich walk o Gdańsk w 1308 r.).

Pocztówka z grafiką Fritza Leopolda Henniga przedstawiająca Wieżę Więzienną, tramwaj i idącego mężczyznę z parasolem. Fritz Leopold Hennig (ur. 17 marca 1895 r. W Gdańsku , † 29 marca 1951 r. W Dreźnie), był niemieckim malarzem i grafikiem, którego wszechstronne prace można przypisać stylistycznie do gustu czasu na przełomie XIX i XX wieku. Malował głównie obrazy olejne, ale w swoich pracach wykorzystywał także inne techniki (linoryt , rysowanie piórem i technikę akwafortu suchego). Hennig studiował malarstwo i grafikę w akademii sztuki w Dreźnie (1918 do 1921?). Ukończył studia jako malarz akademicki i grafik. Mieszkał w Sopocie.

Zdjęcie pokazuje kościół św. Katarzyny widziany z ul. Na Piaskach. Początki kościoła św. Katarzyny sięgają czasów Książąt Pomorskich. Ocalał w czasie Rzezi gdańszczan w 1308 r. Następnie był rozbudowywany, dobudowano do niego wieżę, którą w 2 poł XV w. podwyższono. W XVII w. nakryto ją renesansowym hełmem w kształcie podwójnej latarni.

Po południowej stronie Doliny Radości, na zboczu wzgórza podczas jego zalesiania pomiędzy drzewami iglastymi zasadzono brzozy tworzące napis - nazwisko leśnika: "Danz" oraz datę: 1896.