Wnętrze Pałacu Opatów w Oliwie, w którym 1 V 1927 r. otwarto Muzeum Krajowe Historii Gdańska. Widoczna jedna z sal wystawienniczych.

Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza). Widok na ceglaną bramę (w murze otaczającym park), prowadzącą do katedry. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków. Po II wojnie światowej służył on za składnicę konserwatorską, zaś od 1988 r. stanowi siedzibę Muzeum Etnograficznego (oddział Muzeum Narodowego).

Jubileuszowy znaczek pocztowy. W górnej części napis "Tag der Heimat" poniżej wizerunek Pałacu Opatów w Oliwie.

Pałac Opatów (dziś Oddział Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego) - dawna rezydencja opatów cysterskich. Widoczne na pocztówce dwukondygnacyjne skrzydło południowe, o cechach rokokowych, nakryte mansardowym dachem zostało odbudowane po II wojnie światowej z inicjatywy Muzeum Narodowego. Początkowo mieścił się w nim Dział Etnograficzny tegoż muzeum. Obecnie są w nim zgromadzone eksponaty z zakresu sztuki współczesnej. Oprócz ekspozycji stałej można w nim także oglądać wystawy czasowe. Pałac Opatów jest otoczony Parkiem Oliwskim; przylega z jednej strony do muru klasztornego. Pocztówka w obiegu od 1 IX 1917 r.

Najstarsza część budynku, tzw. Stary Pałac, powstała w XV wieku, w stylu gotyckim. Z lewej strony katedra.

Budynek otrzymał ostateczny kształt w trakcie przebudowy w latach 1754–1756, z fundacji ostatniego opata klasztoru oliwskiego Jacka Rybińskiego. Utrzymany jest w stylu rokoko.