Park Oliwski (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza). Widok na ceglaną bramę (w murze otaczającym park), prowadzącą do katedry. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków. Po II wojnie światowej służył on za składnicę konserwatorską, zaś od 1988 r. stanowi siedzibę Muzeum Etnograficznego (oddział Muzeum Narodowego).

Widok na bramę w Parku Oliwskim. Brama przylega do budynku Spichrza Opackiego wybudowanego w 1723 r. na miejscu dwóch wyburzonych budynków.

Na pocztówce widoczna jest charakterystyczna bryła dawnego kościoła cysterskiego, którego początki sięgają XII w. Po kasacie cystersów, w 1 poł. XIX w. świątynia parafialna katolicka, po ustanowieniu diecezji gdańskiej w 1925 r. - katedra, zaś po ustanowieniu archidiecezji - podniesiona do rangi archikatedry.

Dom św. Łazarza był małym szpitalem. Szpital powstał w 1660 roku, w 1742 przechodził remont i od tamtego czasu stał w niezmienionej formie. Był otoczony barokowym murkiem, miał 8 pokoi i 4-spadowy dach, kilka obrazów z XVII-XVIII wieku. Do jego budowy użyto cegieł ze średniowiecznego szpitala stojącego w tym miejscu.

Grota szeptów w Parku Oliwskim im. Adama Mickiewicza, która wraz z drugą grotą, u mieszczoną po przeciwnej stronie alejki stanowi pozostałość z przełomu XVIII i XIX w. Wtedy z inicjatywy opata Karla Hohenzollerna - Hechingena powstawało założenie parkowe - wzorowane na wyobrażeniach o chińskiech ogrodach: z krętymi alejkami, mostkami, altanami, pagórkami. Groty szeptów przetrwały do dziś.

Fragment Parku Oliwskiego (od 1955 r. noszącego imię Adama Mickiewicza). Na pocztówce pokazany jest jeden ze stawów (Staw Zamkowy), po którym pływają łabędzie. Przy siatce odgradzającej aleję od brzegu stawu stoi chłopiec, który być może karmi łabędzie, albo tylko im się przygląda.