Park Oliwski - od 1955 r. im. Adama Mickiewicza. Teren 13 ha, pomiędzy ul. Opacką a Opata Rybińskiego. Początki parku na tym terenie sięgają XVI w. , kiedy to przy rezydencji opackiej powstał ogród. W XVIII w. z inicjatywy opata Rybińskiego powstał rokokowy ogród; dalsze przekształcenia tego terenu dotyczą przełomu XVIII i XIX w. i są związane z pracami ogrodnika Saltzmanna. Na pocztówce pokazana jest jedna z alej parkowych z równo przystrzyżonymi drzewami oraz krzewami, którą spaceruje kobieta z dzieckiem.

Pocztówka pokazuje dawny rynek w Oliwie. Widać kamieniczki przy rynku, wozy ciągnięte przez w konie, przekupki sprzedające swoje towary oraz tramwaj. W głębi Wzgórze Pachołek (100, 8 m wysokości) z charakterystyczną murowaną neogotycką wieżą widokową ufundowaną przez cesarza Wilhelma I w 1882 r.

Lehrerinnen Feierabendhaus przy ul. Kronprinzenallee 23 (ob. ul. Wita Stwosza 23). Był to dom dla emerytowanych nauczycielek.

Pałac Opatów w Parku Oliwskim (od 1955 r. im. Adama Mickiewicza) - dawna rezydencja opatów cysterskich. Na pocztówce widoczne jest południowe skrzydło pałacu, którego początki budowy sięgają 1637 r. Jednak dopiero przebudowa w latach 1754 - 56 (z inicjatywy opata Jacka Rybińskiego) nadała mu cechy budowli rokokowej. Pałac został spalony w 1945 r. Odbudowano go w latach 1958 - 65, przeznaczając go na siedzibę Muzeum Narodowego (początkowo Działu Etnograficznego, dziś mieści się tu Oddział Sztuki Współczesnej). Pocztówka w obiegu od 4 V 1916 r.

Grota szeptów w Parku Oliwskim im. Adama Mickiewicza, która wraz z drugą grotą, u mieszczoną po przeciwnej stronie alejki stanowi pozostałość z przełomu XVIII i XIX w. Wtedy z inicjatywy opata Karla Hohenzollerna - Hechingena powstawało założenie parkowe - wzorowane na wyobrażeniach o chińskiech ogrodach: z krętymi alejkami, mostkami, altanami, pagórkami. Groty szeptów przetrwały do dziś.

Dawny kościół klasztorny cystersów (którego początki sięgają XII w.), po kasacie zakonu kościół parafialny katolicki; od momentu ustanowienia diecezji gdańskiej w 1925 r. - kościół katedralny, zaś po utworzeniu archidiecezji gdańskiej - podniesiony do rangi archikatedry.