Charakterystyczne dla Gdańska były ciasne zaułki otaczające prawie każdy kościół śródmieścia. Wojna zniszczyła większość z nich. Za najlepiej zachowany można uznać Zaułek Świętojański (dziś „Zachariasza Zappio”). Uliczka otaczająca kościół św. Jana, a właściwie plac, na którym stoi, był od początku związany z kościołem. Określano go jako Cmentarz Świętojański (1577 Johanniskirchhof), lub – do 1945 – Przy Kościele Św. Jana (1822 An der Johanniskirche). Tego rodzaju nazwy oddawano po polsku jako Zaułek, w tym przypadku Świętojański, ale w 1945 o tej uliczce zapomniano. W 1999 roku nadano jej nazwę Zaułek Zachariasza Zappio – nie wiedząc, że zasłużony dobroczyńca kościoła w XVII wieku ma już swoją ulicę: Czopową. Prawidłową nazwą jest Zaułek Świętojański.

Bogato i kunsztownie zdobione wnętrze fabryki likierów „Pod Łososiem” przy ulicy Szerokiej (Breitgasse). Prawie trzy i pół stulecia firma produkowała wina i likiery, w tym słynny Goldwasser. Restauracja mieściła się przy ulicy Szerokiej (Breitgasse 52) i została otworzona już w roku 1598.

Gdańsk - Stogi, widoczna promenada biegnąca wzdłuż plaży i dochodząca do Hali Plażowej (obiekt nie istniejący), której właścicielem był Alfred Grabow. Na pocztówce podany numer telefonu do właściciela. Pocztówka w obiegu od 24 VIII 1928 r.

Targ Węglowy z widocznym gmachem Teatru Miejskiego (1799 - 11801) oraz budynkiem Wielkiej Zbrojowni (1600 - 1605).

Pocztówka napisana w języku polskim i wysłana z Oliwy do Wrześni (Wreschen).

Reklama margaryny Vitello na ogrodzeniu fabryki tłuszczów jadalnych Amada, ulica Wiślna 18a.