Złota Brama (nazwa od 1945 r. , formalnie od 1967 r.) zwana wcześniej Bramą Długouliczną. Wybudowana w początku XVII w. w stylu manieryzmu niderlandzkiego. Zamyka od zachodu ul. Długą. Na zdjęciu widoczna od strony Targu Węglowego. Przylega do niej od północy Dwór Bractwa św. Jerzego.

Widok na Wieżę Więzienną z Targu Węglowego. Na lewo od wieży Złota Brama.

Wieża Więzienna, dawny odwach miejski i Katownia. Po prawej w głębi Targ Węglowy (Kohlenmarkt) i fragment Teatru Miejskiego. Widok od strony ulicy Bogusławskiego (An der Reitbahn). Widoczny sklep "Otto Kosakowski nr 1". Obieg 1904 rok.

Złota Brama (oficjalna nazwa od 1967 r.), zwana do 1945 r. Bramą Długouliczną (Langgaser Tor) zamyka od zachodu wylot ul. Długiej. Na zdjęciu widoczna jest wschodnia fasada bramy. Bramę wzniesiono w latach 1612 - 14 wg. proj. Abrahama van den Blocke' a (budował ją Hans Strakowski). Nosi ona cechy manieryzmu niderlandzkiego; kształtem przypomina trójprzęsłowy rzymski łuk triumfalny. Wcześniej na jej miejscu znajdowała się czternastowieczna brama gotycka.

Akwaforta Bertholda Hellingratha przedstawiająca widok na Żłotą Bramę i Wieżę Więzienną.

Plac został nadany miastu przywilejem w 1342/43 roku. Zwano go „anger umme sente Gertruden kirchhof“ (‚ugór przy cmentarzu św. Gertrudy’). Od 15 wieku służył handlowi węglem drzewnym. W głębi Wieża Więzienna, po lewej dom towarowy Freymanna.