Dworzec Główny został wybudowany w latach 1894–1900, w stylu tzw. „gdańskiego renesansu”. Projektantami zespołu budynków dworcowych byli Alexander Rundel, Paul Thomer i Georg Cuny.

Płomienie pomiędzy budynkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku przy ul. Wały Jagiellońskie (obecnie budynek Prokuratury Okręgowej i Apelacyjnej), a kościołem pw. Św. Elżbiety (niewidocznym na zdjęciu). Na pierwszym planie widać chłopca i kilku mężczyzn. W głębi zdjęcia (za płomieniami) znajduje się tłum. Zakaz kopiowania, zasb dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: IPNGd-12-2-2-341

1 VIII 1915 r. - osłonięcie  pomnika - Kolumny Wojennej (Kriegssäule) przy bastionie św. Elżbiety poświęconej zwycięstwom niemieckim w  czasie I wojny światowej.

Kamienica przy ul. Elżbietańskiej zbudowana została na zlecenie Piotra Henningka w 1612 r, prawdopodobnie wg projektu Abrahama van den Blocka. W końcu XVII w. budynek użytkowany był przez opactwo w Pelplinie i stan taki utrzymywał się przez ok. 150 lat. W połowie wieku XIX kolejni właściciele dokonywali sporych zmian konstrukcyjnych obiektu, narażając go na coraz gorszy stan techniczny. Wobec zagrożenia całkowitym wyburzeniem przez kolejnego właściciela budynek został wykupiony przez miasto i umieszczono w nim Miejski Urząd Budowlany znany także jako Policja Budowlana (Baupolizeiamt). Wykonano wreszcie generalny remont wraz z odtworzeniem zrujnowanej kamieniarki. Wiosną 1945, budynek nie ucierpiał w wyniku działań wojennych. Za domem widoczny budynek Uniwersytetu Gdańskiego.

Wydarzenia grudniowe w Gdańsku. Na zdjęciu widoczne helikoptery wojskowe patrolujące miasto. W głębi budynek Zieleniaka. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: IPNGd-12-2-2-195

Pomnik określany jako Gefallenendenkmal (Pomnik Ofiar Wojny) lub Landeskriegerdenkmal (Krajowy Pomnik Wojenny) odsłonięty przy bastionie św. Elżbiety w czerwcu 1933 r. w formie kolumny zwieńczonej niemieckim orłem, będący hołdem dla niemieckich ofiar I wojny światowej. Rozebrany w sierpniu 1957 r.