Pocztówka przedstawia kuracjuszy wypoczywających na plaży w kąpielisku Stogi.

Fragment Parku Oruńskiego, który wraz z dworem stanowił własność gdańskich rodzin patrycjuszowskich. W 1813 r. zdewastowany. Kolejny właściciel (od 1814 r.), F. A. Th. Hoene odbudował dwór, zaś park przywrócił do dawnej świetności. Jego córka, Emily Hoene w 1917 r. przekazała posiadłość testamentem miastu. Park został udostępniony mieszkańcom.

Kartka pocztowa, wydana po II Wojnie Światowej, aczkolwiek zdjęcie zrobione zostało w okolicach drugiej dekady XX wieku, przedstawia zbliżenie na Bramę Żuraw.

Targ Węglowy z widocznym gmachem Teatru Miejskiego (1799 - 11801) oraz budynkiem Wielkiej Zbrojowni (1600 - 1605).

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych, co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Okazały budynek Poczty Cesarskiej wzniesiony w latach 1896 - 99 wg. proj. Karla Augusta Langhoffa na działce w kwartale ulic: Długiej, Ogarnej i Pocztowej w stylu nawiązującym do popularnego w Gdańsku manieryzmu niderlandzkiego.