Jesień 1939 - marynarze niemieccy zwiedzają pole walki na Westerplatte. Takie "wycieczki" niemiecki dowództwo organizowało dla podbudowania morale żołnierzy.

Okładka zbioru pocztówek, molo spacerowe na Westerplatte

Przekazywanie magazynu żywności Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte żołnierzom niemieckim po kapitulacji. Pośrodku dwóch polskich żółnierzy w wojskowych płaszczach i czapkach rogatywkach na głowach: strzelec Julian Wysocki i plutonowy Jan Naskręt (pierwszy z lewej ma na ramieniu biała opaskę prawdopodobnie z symbolem czerwonego krzyża). Po lewej stoi żołnierz niemiecki (prawdopdobnie z jednostek Heimwehry) z karabinem opartym pod pachą i skierowanym ku ziemi. Po prawej mężczyzna w cywilnym garniturze rozmawia z odwróconym tyłem żołnierzem niemieckim (na ramieniu biała opaska), a obok z prawej stoi bokiem kolejny żołnierz niemiecki z karabinem w ręku i lewa ręką opartą na biodrze. Wszyscy Niemcy mają na głowach charakterystyczne niemieckie hełmy. Z tyłu uszkodzona ściana starego poniemieckiego fortu z dużą wyrwą i śladami po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-37-3

Pocztówka w obiegu w 1897 r.: dom zdrojowy, latarnia, hotel, molo, czasy kurortu.

Park Zdrojowy (Kurgarten) wieczorem oświetlony był setką kolorowych, elektrycznych lamp. Główna ścieżka spacerowa (promenada) była wyłożona drewnianym parkietem, by goście nie wzniecali kurzu.

Przy przystani na Westerplatte znajdowały się kawiarnie i punkty gastronomiczne. Znajdowała się również poczekalnia z dobrą restauracją. Wiodła stąd aleja do wydzielonych sektorów plażowych.