Pocztówka pokazuje fasadę zachodnią Żurawia - od strony ul. Szerokiej. Żuraw (wzniesiony w XV w.,) pełnił kilka funkcji: dźwigu do rozładowywania statków, bramy miejskiej (jednej z kilku wodnych bram Głównego Miasta) oraz był jedną z budowli obronnych - we wnętrzach baszt mieściły się strzelnice przystosowane do ciężkiej i lekkiej broni palnej.

Pocztówka pisana po polsku i wysłana 6 października 1931 r. do Stanisławowa (Zosina Wola), obecnie Ukraina. Przedstawia fragment stoczni Schichaua z żurawiem młotowym, zwanym Dziadkiem.

Czarno-biała fotografia przedstawiająca widok z Ołowianki na Długie Pobrzeże. Z lewej strony widoczny fragment Wyspy Spichrzów, z prawej widoczna Brama Żuraw. W centralnej części fotografii w tle wyróżniają się Ratusz oraz Kościół Mariacki. Na pierwszym planie widoczna spacerująca po Ołowiance ludność cywilna. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, sygnatura: MIIWS/F/1443

Widok na Żuraw od strony wschodniej. Miejsce połączenia Starej i Nowej Motławy. Z lewej strony widoczny cypel Wyspy Spichrzów, z prawej - początek Ołowianki.

Widok na Polski Hak, czyli obszar i nabrzeże przy ujściu Motławy do Martwej Wisły, na wprost Kanału Kaszubskiego. W XVI - XVII w. granica pomiędzy portem wewnętrznym a zewnętrznym. Ulubione miejsce postoju polskich flisaków. Począwszy od 2 poł. XIX w. teren poddany zabudowie przemysłowej; powstała tu m. in. Stocznia Devrienta.

Żuraw pływający "Długi Henryk" został zbudowany w 1905 r. Ma 50 m wysokości, mógł udźwignąć ładunek o wadze do 100 ton. Obok okręty floty cesarskiej.