Fragment Stoczni Cesarskiej. Taką nazwę przyjęła w 1871 r. Stocznia Królewska. Jej początki sięgają 1844 r. - utworzono wtedy zimową bazę postojową dla korwety szkolnej "Amazone". Z czasem przekształciła się ona w stocznię. W 1922 r. przyjęła nazwę Stocznia Gdańska.

Widok na Polski Hak, czyli obszar i nabrzeże przy ujściu Motławy do Martwej Wisły, na wprost Kanału Kaszubskiego. W XVI - XVII w. granica pomiędzy portem wewnętrznym a zewnętrznym. Ulubione miejsce postoju polskich flisaków. Począwszy od 2 poł. XIX w. teren poddany zabudowie przemysłowej; powstała tu m. in. Stocznia Devrienta.

Żuraw młotowy, zwany "Dziadkiem", został zbudowany w 1914 r. w Stoczni Schichaua. Mógł przenosić ładunki o wadze do 250 ton. Miał 60 m wysokości.

Pierwszym dyrektorem Stoczni Cesarskiej był kmdr Franz Kinderling (1820–1895).

Pocztówka "Pozdrowienia z Gdańska. Na awersie pocztówki znajdują się rysunki najważniejszych gdańskich budynków: Kaiserliche Werft Danzig (Stocznia Cesarska) w centralnej części pocztówki, po lewej stronie od góry: Brama Zielona, Rybackie Pobrzeże, Żuraw. Po prawej zaś rysunek przedstawiający Długie Pobrzeże, z majaczącą w tle wieżą obserwatorium (dzisiejsze Muzeum Archeologiczne).

Motorówka Gryf służyła w okresie I wojny w niemieckiej flocie jako ścigacz okrętów podwodnych. Po wojnie po licznych przebudowach, pod banderą turecką, przemycano nią alkohol z Wolnego Miasta Gdańska do Szwecji (1924-1928). Dzięki swoim potężnym silnikom przez długi czas była nieuchwytna. W 1928, po awarii napędu, łódź zajęli Litwini. Odkupił ją gdyński przedsiębiorca Robert Wilke i po adaptacji wykonanej w gdańskiej stoczni wykorzystywał do rejsów turystycznych po porcie gdyńskim i Zatoce Gdańskiej.