Widok Książęcy w Parku Oliwskim, tzw. oś morska. Na końcu perspektywy widać było morze.

Most na Wiśle w Tczewie. Fotografia z albumu należącego do anonimowego żołnierza niemieckiego zawierający z okresu jego służby wojskowej w latach 1939-1941. Wśród zdjęć dotyczących szkolenia i szlaku bojowego znajdują się także te wykonane w Gdańsku na przełomie 1939 i 1940 roku. Najprawdopodobniej w czasie wolnym od służby właściciel albumu wykonał serię zdjęć przedstawiających zabudowę miejską Gdańska, Westerplatte, cmentarz centralny (Srebrzysko) oraz zamek w Malborku i zabudowania znajdujące się na Helu. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, sygnatura: MIIWS/RZ/9520/18

Przekazywanie magazynu żywności Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte żołnierzom niemieckim po kapitulacji. Pośrodku dwóch polskich żółnierzy w wojskowych płaszczach i czapkach rogatywkach na głowach: strzelec Julian Wysocki i plutonowy Jan Naskręt (pierwszy z lewej ma na ramieniu biała opaskę prawdopodobnie z symbolem czerwonego krzyża). Po lewej stoi żołnierz niemiecki (prawdopdobnie z jednostek Heimwehry) z karabinem opartym pod pachą i skierowanym ku ziemi. Po prawej mężczyzna w cywilnym garniturze rozmawia z odwróconym tyłem żołnierzem niemieckim (na ramieniu biała opaska), a obok z prawej stoi bokiem kolejny żołnierz niemiecki z karabinem w ręku i lewa ręką opartą na biodrze. Wszyscy Niemcy mają na głowach charakterystyczne niemieckie hełmy. Z tyłu uszkodzona ściana starego poniemieckiego fortu z dużą wyrwą i śladami po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-37-3

Plaża na Westerplatte, widok w kierunku Martwej Wisły.

Wschodnie molo na Westerplatte liczyło 831 m długości i było dłuższe od sopockiego mola. Było drewniane i biegło wzdłuż kamiennego falochronu, na końcu którego znajdowała się latarnia.

Klimatyczny widok na Kanał Portowy od strony Zakrętu Pięciu Gwizdków. Po lewej stronie widać Magazyn Solny nr 1, w głębi komin rafinerii cukru Zucker Rafinerie Danzig, a po prawej niewielkie budynki z namiotowymi dachami, tzw."kochhausy". Domki były otynkowane na żółto, ustawione na Westerplatte ok. 1809 r. Kuchniami opiekowały się wdowy po portowych pilotach. Obieg 1899 r.